Η μεζούρα της ηθικής

Είναι γεγονός ότι όσοι πρωταγωνιστούν στο παιχνίδι της πολιτικής αντιπαράθεσης έχουν μια τάση να «ηθικολογούν» ασυστόλως, δημιουργώντας ένα κλίμα ευρύτερης απαξίωσης που εν τέλει προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στην αξιοπιστία των κομμάτων, και όχι μόνο. Κανονικά, δεν θα πρέπει να ξαφνιαζόμαστε, επειδή πρόσωπα με δημόσια αξιώματα αποκαλύπτεται ότι έχουν παραβιάσει τους γραπτούς ή άγραφους κανόνες της χρηστής διοίκησης. Αυτό θα συμβαίνει όσο υπάρχουν «άνθρωποι». Και φυσικά δεν μπορεί για έναν ή για δέκα να απολογούνται όλοι υπόλοιποι που βρίσκονται στο ίδιο κόμμα. Και έχει δίκιο ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ε. Μεϊμαράκης, ο οποίος ανέφερε χθες: «Όταν υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι, σε πάρα πολλές θέσεις, είναι φυσικό η συμπεριφορά ορισμένων
να μην είναι η πρέπουσα ή να μην συνάδει με τις βασικές αρχές της Νέας Δημοκρατίας. Όταν κάνεις μία επιλογή, κατά βάση την κάνεις με τον πρότερο έντιμο βίο και υπολογίζεις κατά ένα 70% – 80% πως θα βγει σωστός». Με απλά λόγια, δεν μπορείς να μετράς προληπτικά με μεζούρα την «ηθική» ή την ανηθικότητα που κρύβει κάποιος μέσα του.