Κάθε πέρσι και καλύτερα

Αν και τις προηγούμενες ημέρες συζητήθηκε στη Βουλή ο προϋπολογισμός που κατέθεσε μια φρέσκια κυβέρνηση, όλα έμοιαζαν να ηχούν πεπαλαιωμένα. Ιδια προβλήματα, ίδιες αδυναμίες, ίδιο στρίμωγμα. Τελικά, η συζήτηση, κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, του προϋπολογισμού έχει εξελιχθεί σε μια γραφειοκρατική διαδικασία. Συζητάμε τον προϋπολογισμό επειδή… είθισται. Για να διαπιστώσουμε ότι τίποτε δεν αλλάζει, διότι τίποτε δεν άλλαξε επί τα βελτίω τη χρονιά που πέρασε.

Το αντίθετο. Δικαιώνεται σταθερά η γνωστή ρήση «κάθε πέρσι και καλύτερα». Πολύ περισσότερο που φέτος ο προϋπολογισμός συζητήθηκε υπό το βάρος της κρίσης, της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας για το μέλλον. Χωρίς καμιά χαραμάδα ελπίδας. Απλώς βάλαμε και πάλι σε μια σειρά τα δανεικά -τρεις το λάδι τρεις το ξύδι, έξι το λαδόξιδο- και… καθαρίσαμε.

Ο λαός δεν περίμενε τίποτε το ιδιαίτερο από αυτή τη συζήτηση. Τι να ακούσει από κυβέρνηση και αντιπολίτευση; Τι να ακούσει από τους εκπροσώπους του; Αλλωστε, τα είχε ακούσει εγκαίρως τα κάλαντα –από τους Ευρωπαίους εταίρους, από τους περίφημους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, από την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Click here to find out more!

Όλα αυτά μεταφράστηκαν αμέσως σε μέτρα λιτότητας, περικοπές, άμεσους και έμμεσους φόρους. Από επιτήρηση σε επιτήρηση περνάμε μετά το 1997. Από χρέη σε χρέη. Από ελλείμματα σε ελλείμματα. Τι περισσότερο μπορούσε να προσθέσει η συζήτηση για τον προϋπολογισμό; Φυσικά τίποτε.

Οι διαχειριστές του χάους βρέθηκαν ξανά στο βήμα του κοινοβουλίου, αράδιασαν αριθμούς του ζόφου, κατήγγειλαν οι μεν τους δε, κάλεσαν οι μεν τους δε να ζητήσουν συγγνώμη από τον ελληνικό λαό. Αλλά η συγγνώμη ούτε ανάπτυξη φέρνει ούτε το τσουκάλι γεμίζει.

Αιτία των δεινών μας η μάστιγα της παραοικονομίας και το μαύρο χρήμα. Για να καλυφθεί αυτή η μαύρη τρύπα, το κράτος υποχρεώνει τους νόμιμους πολίτες να πληρώνουν υπέρογκους φόρους. Αλλά η υψηλή φορολογία οδηγεί στη φοροδιαφυγή. Το κράτος δεν έχει πόρους για ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες και οι πολίτες –για να αποφύγουν τη βαριά φορολόγηση– καταφεύγουν στη μαύρη βιομηχανία. Ενας φαύλος κύκλος ακυρώνει οποιαδήποτε συζήτηση περί προϋπολογισμού…