Παύλος Γερουλάνος: Μια μετέωρη ισορροπία που θυμίζει λίγο φιγούρα στο ζεϊμπέκικο

Με έντονη συναισθηματική φόρτιση ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος απηύθυνε χαιρετισμό στα εγκαίνια της έκθεσης «Γιάννης Τσαρούχης 1910-1989» του Μουσείου Μπενάκη, για τη δημιουργία και τη λειτουργία του οποίου αφιέρωσε κατά πολύ τη ζωή της η γιαγιά του Ειρήνη Καλλιγά. «Επιτρέψτε μου μέσα σε αυτήν τη φόρτιση να μην αναφερθώ μόνο στον Γιάννη Τσαρούχη, αλλά και στη γιαγιά μου που μου τον έμαθε» είπε ο κ. Γερουλάνος στην αρχή της ομιλίας του. Στη συνέχεια μίλησε για τον άνθρωπο και Έλληνα δημιουργό Γιάννη Τσαρούχη, που έδρασε σε «μια εποχή όπου η προσωπικότητά σου καθώς και οι σεξουαλικές προτιμήσεις μπορούσαν να είναι αδίκημα. Όσοι γνωρίσαμε τον Γιάννη Τσαρούχη και την εποχή του μόνο μέσα από την ιστορία και την τέχνη του, δεν μπορούμε να μιλήσουμε με το ίδιο πάθος αυτών που τον αγάπησαν και αυτών που αγαπήθηκαν από εκείνον. Και όμως κάτι υπάρχει στην τέχνη του Γιάννη Τσαρούχη που εμπνέει εμάς. Αυτή τη μετέωρη ισορροπία μεταξύ του κλασικού και του επαναστατικού, όπως την είπε ο Ελύτης. Μεταξύ του λαϊκού και του προνομιακού. Μεταξύ του ελληνικού και του διεθνούς. Μια μετέωρη ισορροπία που θυμίζει λίγο φιγούρα στο ζεϊμπέκικο. Στον Γιάννη Τσαρούχη μπορούμε να ξαναβρούμε αυτήν την ισορροπία που είναι τόσο ελληνική και έχουμε τόσο ανάγκη. Διότι στην τέχνη του αλλά και ο ίδιος προσωπικά μπορούσε να είναι βαθιά πατριώτης χωρίς να εμπνέει εθνικισμό. Ενθουσιώδης για τη ζωή χωρίς να σαχλαμαρίζει. Σεξουαλικός χωρίς να είναι πρόστυχος. Καυστικός χωρίς να είναι προσβλητικός. Βαθιά πολίτης μιας νέας Ελλάδας χωρίς να γίνεται νέο-Έλληνας».
ΔΩΡΑ ΑΜΑΡΑΝΤΙΔΟΥ