Ο Ψωμιάδης ως ανάχωμα ενότητας
Πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς τον Παναγιώτη Ψωμιάδη; Υπερβολικό; Εντάξει, πάμε ξανά: «Πώς θα ήταν η Ελλάδα χωρίς τον Παναγιώτη Ψωμιάδη;». Κι αυτό υπερβολικό, άσε που μπορεί και να εμπίπτει στην αρμοδιότητα των εν Ελλάδι «Παρατηρητών» του Ελσίνκι. Νέα διατύπωση: «Πώς θα ήταν η Νέα Δημοκρατία χωρίς τον Παναγιώτη Ψωμιάδη;». Αυτή μοιάζει μια «φυσιολογική» ερώτηση, αν και επίσης μπορεί να εμπίπτει στην αρμοδιότητα όσων υιοθετούν μια εντελώς ελιτίστικη κομματική συμπεριφορά.
Ακόμη κι αν τα παραπάνω ερωτήματα μείνουν μετέωρα, προκαλώντας ίσως και κάποιους αφ’ υψηλού ειρωνικούς γέλωτες, υπάρχει ένα ερώτημα που προβάλλει αυτή τη στιγμή περισσότερο πιεστικό από ποτέ: «Πώς θα ήταν η κατάσταση στη Ν.Δ. σήμερα αν ο Παναγιώτης Ψωμιάδης δεν παρέμενε στην κούρσα της διαδοχής;». Κλείστε τα μάτια και φανταστείτε το: Χωρίς τον Ψωμιάδη η Ν.Δ. θα βρισκόταν ήδη φανατικά κομμένη στα δύο, εγκλωβισμένη στις αντιπαλότητες του παρελθόντος, εντελώς διχασμένη όχι μόνο στην κορυφή, αλλά και στη βάση.
Δεν ήταν έτσι τα πράγματα στο ξεκίνημα. Υπήρχαν τέσσερις υποψήφιοι, που κάλυπταν όλο το κεντροδεξιό φάσμα και θα κέρδιζε όποιος πρώτος έκοβε το νήμα. Ακολούθησε η αποχώρηση του κ. Αβραμόπουλου. Εμειναν τρεις, αλλά ο διχασμός δεν είχε ακόμη επέλθει. Όταν, όμως, ο τελευταίος αποφάσισε να προσφέρει τη στήριξή του στον κ. Σαμαρά, αυτόματα δημιουργήθηκαν δύο πόλοι σε τροχιά απόλυτης σύγκρουσης.
Με την παραμονή του στην αναμέτρηση της 29ης Νοεμβρίου, ο Ψωμιάδης δεν καθίσταται απλώς ο ρυθμιστής της. Καθίσταται ανάχωμα ενότητας, πόλος απορρόφησης κραδασμών, μέσο αποτροπής μιας καταστροφικής σύγκρουσης. Οι ψηφοφόροι δεν είναι πλέον υποχρεωμένοι να λάβουν μέρος στη σύγκρουση. Εχουν εναλλακτική λύση. Αν δεν θέλουν να πάρουν μέρος στον «εμφύλιο», έχουν την ευκαιρία να μην το κάνουν. Μια ευκαιρία που την προσφέρει ο Ψωμιάδης. Λέει αλήθειες. Γνωρίζει την Ιστορία της Μακεδονίας και επομένως δεν επιδίδεται σε πατριδοκαπηλία υποδυόμενος το Μακεδονομάχο. Είναι παιδί του Πόντου και ξέρει πόσα δεινά μπορεί να επιφέρει ο εθνικός διχασμός. Και όποιος δεν ξεχνά την Ιστορία γενικά, δεν ξεχνά ούτε την Ιστορία του κόμματός του…
Πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς τον Παναγιώτη Ψωμιάδη; Υπερβολικό; Εντάξει, πάμε ξανά: «Πώς θα ήταν η Ελλάδα χωρίς τον Παναγιώτη Ψωμιάδη;». Κι αυτό υπερβολικό, άσε που μπορεί και να εμπίπτει στην αρμοδιότητα των εν Ελλάδι «Παρατηρητών» του Ελσίνκι. Νέα διατύπωση: «Πώς θα ήταν η Νέα Δημοκρατία χωρίς τον Παναγιώτη Ψωμιάδη;». Αυτή μοιάζει μια «φυσιολογική» ερώτηση, αν και επίσης μπορεί να εμπίπτει στην αρμοδιότητα όσων υιοθετούν μια εντελώς ελιτίστικη κομματική συμπεριφορά.
Ακόμη κι αν τα παραπάνω ερωτήματα μείνουν μετέωρα, προκαλώντας ίσως και κάποιους αφ’ υψηλού ειρωνικούς γέλωτες, υπάρχει ένα ερώτημα που προβάλλει αυτή τη στιγμή περισσότερο πιεστικό από ποτέ: «Πώς θα ήταν η κατάσταση στη Ν.Δ. σήμερα αν ο Παναγιώτης Ψωμιάδης δεν παρέμενε στην κούρσα της διαδοχής;». Κλείστε τα μάτια και φανταστείτε το: Χωρίς τον Ψωμιάδη η Ν.Δ. θα βρισκόταν ήδη φανατικά κομμένη στα δύο, εγκλωβισμένη στις αντιπαλότητες του παρελθόντος, εντελώς διχασμένη όχι μόνο στην κορυφή, αλλά και στη βάση.
Δεν ήταν έτσι τα πράγματα στο ξεκίνημα. Υπήρχαν τέσσερις υποψήφιοι, που κάλυπταν όλο το κεντροδεξιό φάσμα και θα κέρδιζε όποιος πρώτος έκοβε το νήμα. Ακολούθησε η αποχώρηση του κ. Αβραμόπουλου. Εμειναν τρεις, αλλά ο διχασμός δεν είχε ακόμη επέλθει. Όταν, όμως, ο τελευταίος αποφάσισε να προσφέρει τη στήριξή του στον κ. Σαμαρά, αυτόματα δημιουργήθηκαν δύο πόλοι σε τροχιά απόλυτης σύγκρουσης.
Με την παραμονή του στην αναμέτρηση της 29ης Νοεμβρίου, ο Ψωμιάδης δεν καθίσταται απλώς ο ρυθμιστής της. Καθίσταται ανάχωμα ενότητας, πόλος απορρόφησης κραδασμών, μέσο αποτροπής μιας καταστροφικής σύγκρουσης. Οι ψηφοφόροι δεν είναι πλέον υποχρεωμένοι να λάβουν μέρος στη σύγκρουση. Εχουν εναλλακτική λύση. Αν δεν θέλουν να πάρουν μέρος στον «εμφύλιο», έχουν την ευκαιρία να μην το κάνουν. Μια ευκαιρία που την προσφέρει ο Ψωμιάδης. Λέει αλήθειες. Γνωρίζει την Ιστορία της Μακεδονίας και επομένως δεν επιδίδεται σε πατριδοκαπηλία υποδυόμενος το Μακεδονομάχο. Είναι παιδί του Πόντου και ξέρει πόσα δεινά μπορεί να επιφέρει ο εθνικός διχασμός. Και όποιος δεν ξεχνά την Ιστορία γενικά, δεν ξεχνά ούτε την Ιστορία του κόμματός του…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου