Το μήνυμα και το δίλημμα

Η ΑΠΟΦΑΣΗ του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας, να μην αποδεχθεί την προσφυγή για να απαγορευθεί η λειτουργία του κόμματος του Ερντογάν, επαναφέρει, έστω και προσωρινά, την ηρεμία στην πολιτική ζωή της χώρας. Η κυβέρνηση έχει πολλά ανοιχτά μέτωπα, όπως είναι το Κουρδικό, η συνωμοσία για ανατροπή του Ερντογάν («Εργκενεκόν») και οι τρομοκρατικές ενέργειες. Αντίθετη απόφαση θα προσέθετε άλλο ένα μέτωπο, που θα προκαλούσε οπωσδήποτε τριγμούς στα θεμέλια του καθεστώτος.

ΑΥΣΤΗΡΗ προειδοποίηση απευθύνει το Δικαστήριο στον πρωθυπουργό της Τουρκίας. Η πλειοψηφία τάχθηκε κατά του Ερντογάν: 6 τάχθηκαν υπέρ της απαγόρευσης και 5 κατά. Χρειάζονταν όμως 7 ψήφοι, δηλαδή ισχυρή πλειοψηφία για να τεθεί εκτός νόμου το κυβερνών κόμμα και να υποστεί τις ανάλογες συνέπειες ο αρχηγός του. Η απόφαση δεν αποτελεί θρίαμβο του Ερντογάν, αλλά τον απαλλάσσει, προς το παρόν, από πρόσθετες έγνοιες και πολιτικά προβλήματα.

«ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ότι το ΑΚΡ θα λάβει το μήνυμα», δήλωσε ο πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου και, αναφερόμενος στην πολιτική ένταση που επικρατεί, κάλεσε όλους τους εμπλεκόμενους στην πολιτική να προχωρήσουν σε συμβιβαστικές ενέργειες για να αποφευχθεί περαιτέρω πόλωση και να επιφέρουν τις απαραίτητες συνταγματικές αλλαγές.

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ υπό επιτήρηση αναδεικνύεται ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Οσοι έχουν λόγους να στρέφονται, γενικώς, εναντίον της πολιτικής του, θα θέτουν πλέον στο μικροσκόπιο κάθε ενέργεια της κυβερνήσεώς του με την προσδοκία να αποκαλύψουν κάτι που θα αντιτίθεται προς την επιταγή του Συντάγματος (άρθρο 1), ότι η Τουρκία αποτελεί κοσμικό κράτος, όπως το είχε ορίσει και επιβάλει ο Κεμάλ. Αυτό ισχύει και για τους εσωκομματικούς αντιπάλους του πρωθυπουργού, οι οποίοι δεν αποκλείεται να επιχειρήσουν την αλλαγή πλεύσης του κόμματος.

ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ; Είναι το λογικό παρεπόμενο ερώτημα, με δεδομένο ότι, από ιδρύσεως του τουρκικού κράτους, το στρατιωτικό κατεστημένο διαδραματίζει σημαντικό παρεμβατικό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας. Αλλοτε με συστάσεις και υποδείξεις, άλλοτε με δυναμική παρέμβασή τους, οι στρατηγοί επιδεικνύουν την ισχύ τους ως θεματοφύλακες του κοσμικού κράτους. Τι πράττουν τώρα;

ΜΕΓΑΛΟ είναι προφανώς το δίλημμά τους. Ναι μεν αντιλαμβάνονται ότι ο Ερντογάν είναι, αν μη τι άλλο, ανεκτικός προς τους ισλαμιστές, με το επιχείρημα της θρησκευτικής ελευθερίας, πλην όμως δεν μπορούν να αντιταχθούν εμπράκτως στην ισχυρότατη λαϊκή βάση του Κόμματός του που μόλις προ έτους έλαβε στις εκλογές περίπου το 47%. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι πανίσχυρος στις λαϊκές μάζες, ακροβατεί στις σχέσεις του με τους πολιτικούς του αντιπάλους, είναι όμως ευάλωτος απέναντι στους «εκπροσώπους» του κεμαλικού κράτους. Το ερώτημα είναι: ποιο απ' όλα θα καταστεί απόλυτος ρυθμιστικός παράγων, όχι μόνο για το πολιτικό μέλλον του Ερντογάν, αλλά και για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 31/07/2008