Κυβέρνηση και διεθνής κερδοσκοπία


Πολλοί μιλάνε τελευταία για άγριους διεθνείς κερδοσκόπους που βάρυναν ακόμα περισσότερο το ήδη δυσβάστακτο έλλειμμα της Ελλάδας. Αυτοί δεν «θυμούνται» ή μάλλον δεν βολεύει την προπαγάνδα που υπηρετούν να πουν ολόκληρη την αλήθεια. Ότι κερδοσκοπία υπάρχει μεν, αλλά είναι η πρακτική της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, που δεν μπορεί να ελεγχθεί και παρουσιάζεται αυτόματα.
Είναι ακριβώς σαν τη βεβαιότητα ότι όπου υπάρξει κουφάρι ζώου σε έρημο τόπο θα τρέξουν τα όρνεα να φάνε. Τα όρνεα δεν το κάνουν από κακία στο κουφάρι, αλλά από αυτοματισμό επιβίωσης. Το ίδιο κάνει και το παγκόσμιο κεφάλαιο, όταν του προσφέρεις ημιθανές κράτος που πέφτει απροστάτευτο σε τόπο που δεν υπάρχουν άλλοι να διώξουν τα «όρνεα».
Αυτό έπαθε η Ελλάδα με την πεντάμηνη αναποφασιστικότητα της κυβέρνησης να διαχειρισθεί δυναμικά και άμεσα την κρίση που παρέλαβε γνωρίζοντάς την.
Ετσι στήθηκε με ευθύνη της και νομοτέλεια της αγοράς παιχνίδι δισεκατομμυρίων ευρώ στην πλάτη της ελληνικής οικονομίας από μεγάλους τραπεζικούς ομίλους και επενδυτικά funds με σιωπηρό «σύμμαχο» τους οίκους αξιολόγησης.
Βασιζόμενοι στη δεινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, στη μη αντίδραση της κυβέρνησης και την απουσία ουσιαστικής στήριξης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κερδοσκοπικά κεφάλαια αλλά και μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι ποντάρουν δισεκατομμύρια ευρώ στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας.
Εις βάρος της Ελλάδας στοιχηματίζουν οι ίδιες εταιρείες που κάλυπταν (!) στο παρελθόν το χρέος της χώρας, όπως για παράδειγμα η Goldman Sachs, όπως προκύπτει και από δημοσιεύματα του ξένου Τύπου. Εγχώριοι τραπεζικοί παράγοντες συνδέουν μ’ αυτό το παιχνίδι και τους οίκους αξιολόγησης, καταλογίζοντάς τους ότι σε καίριες στιγμές με τις παρεμβάσεις τους –ανακοινώνοντας αρνητικές προβλέψεις για την πορεία των δημοσιονομικών της χώρας– δίνουν τροφή στην κερδοσκοπία.
Όσο πιο επισφαλής είναι μια οικονομία τόσο ακριβότερο είναι το κόστος ασφάλισης. Έτσι, για παράδειγμα, για ελληνικά ομόλογα αξίας 10 εκατ. ευρώ το κόστος ασφάλισης ανέβηκε στα 400.000 ευρώ το Φεβρουάριο, από 282.000 ευρώ στις αρχές Ιανουαρίου. Επίσης, ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός ότι από τις 100 μονάδες βάσης τον Οκτώβριο του 2008, το κόστος ασφάλισης των ελληνικών ομολόγων έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί, αγγίζοντας τις 400 μονάδες βάσης.
Ο Θαπατέρο στην Ισπανία έβαλε τις μυστικές υπηρεσίες του να ανακαλύψουν υπόγειες διασυνδέσεις ΜΜΕ και κερδοσκόπων. Στην Ελλάδα έγινε κάτι ανάλογο και μας το κρύβουν;