Λαβύρινθος οικονομικών και κοινωνικών αντιθέσεων


Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΔΥΣΚΟΛΗ


Η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης Παπανδρέου προσκρούει στην αντίδραση των περισσότερων επαγγελματικών και κοινωνικών τάξεων. Όλοι αναγνωρίζουν τις διαστάσεις της κρίσης, αρνούνται, όμως, να συμβάλουν, σε βάρος των συμφερόντων τους, στην αποτελεσματική αντιμετώπισή της.

Γενικευμένη διαμαρτυρία

Παρατηρείται μία γενικευμένη διαμαρτυρία, που δεν οδηγεί σε πολιτικό, συνδικαλιστικό αποτέλεσμα, επιβραδύνει, όμως, την αναγκαία προσαρμογή.Οι δικηγόροι κατεβαίνουν σε απεργία διαμαρτυρόμενοι για την επιβολή ΦΠΑ στην τιμολόγηση των υπηρεσιών που προσφέρουν. Οι πρατηριούχοι καυσίμων όπως και οι ιδιοκτήτες ταξί αρνούνται τον έλεγχο των εισπράξεών τους μέσω ταμειακών μηχανών και το λογιστικό προσδιορισμό του εισοδήματός τους. Οι μικροπωλητές των λαϊκών αγορών δίνουν και αυτοί τη μάχη κατά της επιβολής ΦΠΑ στα προϊόντα που πουλάνε, με το σκεπτικό ότι δεν θα αντέξουν στον ανταγωνισμό των σούπερ μάρκετ. Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ διεκδικούν τη διατήρηση των ασφαλιστικών, συνταξιοδοτικών κεκτημένων, παρά τη φανερή αδυναμία του ελληνικού Δημοσίου να φανεί συνεπές στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει απέναντί τους.

Μέχρι και ο Αρχιεπίσκοπος έχει ενταχθεί στο κίνημα γενικευμένης διαμαρτυρίας κατά της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζεται, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση των εσόδων από τη διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Φοβερές στρεβλώσεις

Οι εκπρόσωποι των διαφόρων επαγγελματικών κλάδων περιγράφουν απίθανες στρεβλώσεις του οικονομικού, πολιτικού συστήματος, που οδηγουν στη διαρθρωτική δυσλειτουργία των επαγγελματικών και οικονομικών κλάδων. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ύστερα από 35 χρόνια μικροπολιτικής διαχείρισης της ελληνικής οικονομίας λειτουργούμε με κανόνες που δεν έχουν καμία σχέση με το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό και οικονομικό πλαίσιο. Δικηγόροι χωρίς ΦΠΑ, ιδιοκτήτες πρατηρίων καυσίμων χωρίς ταμειακές μηχανές, ιδιοκτήτες ταξί χωρίς ταμειακές μηχανές, ελεύθεροι επαγγελματίες χωρίς ουσιαστική φορολογική επιβάρυνση, όλα αυτά είναι ελληνικές ιδιαιτερότητες, που έχουμε μάθει να τις αντιμετωπίζουμε σαν απόλυτα λογικούς κανόνες λειτουργίας της οικονομίας.

Η πρόταση του κ. Παπανδρέου για αντιμετώπιση της κρίσης είναι σε μεγάλο βαθμό γοητευτική, με την έννοια ότι υπόσχεται να βάλει τέλος σε όλες τις απίθανες καταστάσεις και μικροκαταστάσεις που οδήγησαν στο σημερινό κατάντημα. Το ερώτημα, βέβαια, είναι εάν έχει την πολιτική ισχύ για να προωθήσει τις λύσεις που περιγράφει, εάν θα λειτουργήσει η δημόσια διοίκηση στην κατεύθυνση που υποδεικνύει και αν τελικά έχουμε τα χρονικά και οικονομικά περιθώρια για να πραγματοποιήσουμε, έστω καθυστερημένα, την αναγκαία μετάβαση.