Η αλήθεια βρίσκεται μόνο χωρίς παρωπίδες
Μια χθεσινή πρωτοσέλιδη είδηση σε μεγάλη αθηναϊκή εφημερίδα, δημιούργησε νέα ερωτήματα για την πορεία που θα πάρουν τα οικονομικά πράγματα για την Ελλάδα.
«Κρατική τράπεζα ασφαλίστηκε για κίνδυνο πτώχευσης» ήταν ο τίτλος. Και αποκάλυπτε ότι το περασμένο καλοκαίρι, λίγο πριν από την προκήρυξη των εκλογών, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο φρόντισε να διασφαλιστεί έναντι του ενδεχομένου πτώχευσης της ελληνικής οικονομίας. Έτσι, προχώρησε στην αγορά ασφαλίστρων κινδύνου (των γνωστών CDS), αξίας 950 εκατομμυρίων ευρώ, όταν το πενταετές spread των CDS ήταν στις 135 μονάδες βάσης.
Με άλλα λόγια, όταν ο δανεισμός των ελληνικών τραπεζών ήταν στο ένα τρίτο ακριβός σε σχέση με το σημερινό, η κρατική τράπεζα αύξησε τα έξοδά της κατά ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Γιατί;
Επειδή τρελάθηκε η διοίκησή της; ΄Η επειδή ήξερε όσα εμείς ούτε καν υποψιαζόμαστε τότε και το τελευταίο τρίμηνο προβάλλουν εφιαλτικά μπροστά μας; Η μήπως άλλαξαν στο τελευταίο εννεάμηνο οι συνθήκες της οικονομίας μας επί τα βελτίω και αποδείχθηκε ότι δεν υπήρχε λόγος για το τεράστιο κόστος αυτής της εξασφάλισης;
Η αλήθεια είναι πολύ καθαρή αν κάποιος παραμερίσει την καθημερινή πλύση εγκεφάλου από κυβέρνηση και ΜΜΕ και δει μόνο τα πραγματικά δεδομένα.
Η Ελλάδα χρειάζεται για τις πληρωμές του 2010 να δανειστεί περί τα 55 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτά πρέπει να τα βρει έστω και πανάκριβα για να μη φτάσει σε στάση πληρωμών, δηλαδή σε χρεοκοπία.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να προσβλέπει στην ελεημοσύνη της Ε.Ε. ή της ατμομηχανής της, που είναι η Γερμανία. Η Ελλάδα μπορεί να πάρει από το ΔΝΤ, ακόμα και αν αποφασίσει να υποθηκευθεί σε αυτό μέχρι 37 δισ. Μόνο. Τα υπόλοιπα 20; Η Ελλάδα παίρνει μέτρα υπερφορολόγησης και αποστραγγισμού της αγοράς και της καταναλωτικής τάσης των πολιτών της. Δηλαδή μέτρα αντιαναπτυξιακά, που κάνουν τον κίνδυνο εφιάλτη μακράς διάρκειας.
Ο καπετάνιος του σκάφους στο ζενίθ της φουρτούνας είναι μακριά από τη γέφυρα και δίνει συνεντεύξεις ή κάνει ανεπιτυχείς επαφές με διεθνείς, ισχυρούς εφοπλιστές.
Η επιχείρηση «ξεπέρασμα της κρίσης» έχει περιορισθεί μόνο σε προσπάθεια εξεύρεσης πηγών για τις άμεσες ανάγκες χωρίς ανάπτυξη δημιουργικών προοπτικών για την ημιθανή αγορά. Και αυτή ακόμα η προσπάθεια γίνεται με επικοινωνιακά μόνο κριτήρια, προσωρινού κομματικού οφέλους. Πού οδηγούν νομοτελειακά αυτά τα δεδομένα;
Μια χθεσινή πρωτοσέλιδη είδηση σε μεγάλη αθηναϊκή εφημερίδα, δημιούργησε νέα ερωτήματα για την πορεία που θα πάρουν τα οικονομικά πράγματα για την Ελλάδα.
«Κρατική τράπεζα ασφαλίστηκε για κίνδυνο πτώχευσης» ήταν ο τίτλος. Και αποκάλυπτε ότι το περασμένο καλοκαίρι, λίγο πριν από την προκήρυξη των εκλογών, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο φρόντισε να διασφαλιστεί έναντι του ενδεχομένου πτώχευσης της ελληνικής οικονομίας. Έτσι, προχώρησε στην αγορά ασφαλίστρων κινδύνου (των γνωστών CDS), αξίας 950 εκατομμυρίων ευρώ, όταν το πενταετές spread των CDS ήταν στις 135 μονάδες βάσης.
Με άλλα λόγια, όταν ο δανεισμός των ελληνικών τραπεζών ήταν στο ένα τρίτο ακριβός σε σχέση με το σημερινό, η κρατική τράπεζα αύξησε τα έξοδά της κατά ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Γιατί;
Επειδή τρελάθηκε η διοίκησή της; ΄Η επειδή ήξερε όσα εμείς ούτε καν υποψιαζόμαστε τότε και το τελευταίο τρίμηνο προβάλλουν εφιαλτικά μπροστά μας; Η μήπως άλλαξαν στο τελευταίο εννεάμηνο οι συνθήκες της οικονομίας μας επί τα βελτίω και αποδείχθηκε ότι δεν υπήρχε λόγος για το τεράστιο κόστος αυτής της εξασφάλισης;
Η αλήθεια είναι πολύ καθαρή αν κάποιος παραμερίσει την καθημερινή πλύση εγκεφάλου από κυβέρνηση και ΜΜΕ και δει μόνο τα πραγματικά δεδομένα.
Η Ελλάδα χρειάζεται για τις πληρωμές του 2010 να δανειστεί περί τα 55 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτά πρέπει να τα βρει έστω και πανάκριβα για να μη φτάσει σε στάση πληρωμών, δηλαδή σε χρεοκοπία.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να προσβλέπει στην ελεημοσύνη της Ε.Ε. ή της ατμομηχανής της, που είναι η Γερμανία. Η Ελλάδα μπορεί να πάρει από το ΔΝΤ, ακόμα και αν αποφασίσει να υποθηκευθεί σε αυτό μέχρι 37 δισ. Μόνο. Τα υπόλοιπα 20; Η Ελλάδα παίρνει μέτρα υπερφορολόγησης και αποστραγγισμού της αγοράς και της καταναλωτικής τάσης των πολιτών της. Δηλαδή μέτρα αντιαναπτυξιακά, που κάνουν τον κίνδυνο εφιάλτη μακράς διάρκειας.
Ο καπετάνιος του σκάφους στο ζενίθ της φουρτούνας είναι μακριά από τη γέφυρα και δίνει συνεντεύξεις ή κάνει ανεπιτυχείς επαφές με διεθνείς, ισχυρούς εφοπλιστές.
Η επιχείρηση «ξεπέρασμα της κρίσης» έχει περιορισθεί μόνο σε προσπάθεια εξεύρεσης πηγών για τις άμεσες ανάγκες χωρίς ανάπτυξη δημιουργικών προοπτικών για την ημιθανή αγορά. Και αυτή ακόμα η προσπάθεια γίνεται με επικοινωνιακά μόνο κριτήρια, προσωρινού κομματικού οφέλους. Πού οδηγούν νομοτελειακά αυτά τα δεδομένα;
Γράφει ο Κ. Σ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου