Οι αλήθειες πρέπει να στηρίζονται στην πραγματικότητα για να εισακουστούν



«Ζήσαμε πάνω από όλα την απαξίωση των πολλών δυνατοτήτων που έχει η πατρίδα μας. Απαξίωση θεσμών της δημοκρατίας μας, απαξίωση του παραγωγικού μας ιστού, απαξίωση του κοινωνικού κράτους. Πάνω απ’ όλα βιώσαμε όλοι την υποβάθμιση στη ζωή μας. Στην καθημερινότητα, στην εργασία, στην οικογένειά μας».

Είναι δηλώσεις του πρωθυπουργού Γ. Α. Παπανδρέου, πριν από δυόμισι μήνες. Τώρα μαθαίνουμε για τις συντάξεις που θα ισοπεδωθούν προς τα κάτω, για τη βενζίνη που καίει τις τσέπες κάθε πολίτη και ανεβάζει τις τιμές όλων των προϊόντων κ.ο.κ. Δηλώσεις απολύτως αληθινές στην παρουσίαση της πραγματικότητας της Ελλάδας του 2010.

Ως πολιτικός, τα είπε πολύ καλά τότε μόνο που από τότε δεν έκανε τίποτα. Απλώς αγνόησε τον πολίτη, που ζει στην ομότιμη δημοκρατία του Ιντερνέτ και γνωρίζει, επειδή τα βιώνει προσωπικά, πολύ περισσότερα από όσα οι πολιτικοί του λένε.

Ο πολίτης αυτός διερωτάται: Θα ήταν πολύ δύσκολο στον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ να είχε αποκαλύψει από διετίας τουλάχιστον τις εγγραφές στα διπλά βιβλία του κόμματός του με το μαύρο χρήμα που εισέρεε αφειδώς, χωρίς να χρειάζεται να ξαναμεταβάλει τη Βουλή σε δικαστήριο για να το ανακαλύψει; Θα ήταν πολύ δύσκολο πριν ζητήσει λαϊκή συστράτευση να επιβάλει με άτεγκτη εφαρμογή του ισχύοντος Δικαίου σε εκείνους που ροκάνισαν τις μίζες, και τους ξέρει όλος ο πολιτικός κόσμος, να επιστρέψουν τα κλεμμένα;

Είναι πολύ δύσκολο σε κάποιον που θέλει τη δημοκρατία ενεργή, να συλλάβει τη μεγάλη, γνωστής προέλευσης, φοροδιαφυγή, τη μεγάλη εισαγωγή και εμπορία ναρκωτικών και τη χρήση του δημόσιου ταμείου για τον πλουτισμό εργολάβων; Ασφαλώς ο Γ. Α. Παπανδρέου, και σαν γιος πρωθυπουργού επίμαχων περιόδων και μέλος των κυβερνήσεων του πατέρα του, έχει ακούσει τέτοια ονόματα. Ας αρχίσει από αυτά που άκουσε και τα υπόλοιπα τα βρίσκει στη διαδρομή.

Σήμερα, η Κομισιόν, που βρίσκεται ήδη στο υπουργείο Οικονομίας, ζητάει η μείωση 4 μονάδων στο έλλειμμα -για την οποία έχει δεσμευθεί η κυβέρνηση- να προέλθει κατά 3,5 μονάδες από την περικοπή των δαπανών και μόλις κατά 0,5 μονάδα από την αύξηση των εσόδων. Αυτό σημαίνει μαχαίρι σε μισθούς, συντάξεις, δαπάνες για την υγεία και άλλα και πλήρες πάγωμα προσλήψεων. Είναι δίκαιο να πληρώσουν μόνον οι πολίτες αυτά που έφαγαν άλλοι;