Συνεχίζεται ο τραγέλαφος του Σκανδάλου του Χρηματιστηρίου
Το σίριαλ της δίκης της ΔΕΚΑ συνεχίζεται ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων και αποδεικνύει ότι ουδέποτε υπήρξε στην Ελλάδα πολιτική βούληση να τιμωρηθούν κάποιοι. Ολοι γνωρίζουν το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου. Ουδείς έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι πραγματικά πρόκειται για το μεγαλύτερο σκάνδαλο στη χώρα. Λόγω, όμως, της συνταγματικής ρύθμισης του 2001 δεν στάθηκε δυνατόν να παραπεμφθεί και να δικαστεί ουδείς εκ των πολιτικών υπευθύνων, από αυτούς δηλαδή που έδιναν τις οδηγίες για τη χειραγώγηση των μετοχών με αποτέλεσμα να χάσουν 1,5 εκατ. Ελληνες τις οικονομίες τους ( περί τα 35 τρισ. δρχ) στις φούσκες, κατά τη βιαιότερη αναδιανομή εισοδήματος εν καιρώ ειρήνης.
Τρεις φορές αθωώθηκαν τα μη πολιτικά πρόσωπα από τον Αρειο Πάγο και τρεις φορές έγιναν αιτήσεις αναιρέσεως εκείνων των αποφάσεων. Και κάθε φορά το ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο για «πολιτική δίωξη». Το 2000 δεν είχαν επιτρέψει τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, αν και ο φάκελος πήγε στη Βουλή, λόγω εμπλοκής πολιτικών προσώπων. Μετά άλλαξε το Σύνταγμα και ήλθε η παραγραφή. Οπότε και τα δικαστήρια δυσκολεύονται να καταδικάσουν τους «κατώτερους» -στελέχη της ΔΕΚΑ και της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς- αφού δεν μπορούν να πιάσουν τα «μεγάλα ψάρια».
Στην παραπεμπτική πρόταση του εισαγγελέα προς το Δικαστικό Συμβούλιο τα αδικήματα αναφέρονται σαφώς: Στήριξη προεκλογικά του Χρηματιστηρίου το οποίο κατά το χρόνο εκείνο ήταν σε κρίση και προς δημιουργία κλίματος ευφορίας και εμπιστοσύνης προς εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπών που δεν περιλαμβάνονται στους σκοπούς της ΔΕΚΑ».
Είναι γνωστό ότι η Δημόσια Επιχείρηση Κινητών Αξιών -η… αγία ΔΕΚΑ, όπως την είχαν ονομάσει- στην προσπάθειά της να συγκρατήσει το δείκτη στις 5.000 μονάδες προχώρησε σε μαζικές αγορές μετοχών κρατικών επιχειρήσεων, οι τιμές των οποίων στη συνέχεια έπεσαν, διασπαθίζοντας κατά τον τρόπο αυτό δημόσιο χρήμα ύψους 700 εκατ. δρχ. Την ίδια ώρα η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς κρατούσε ρόλο απλού θεατή, ενώ απουσίαζε κάθε έλεγχος, αν και ο ημερήσιος τζίρος ξεπερνούσε τα 600 δισ. δρχ.
Παρ’ όλα αυτά, στην περίπτωση της εγκληματικής δράσης της ΔΕΚΑ η γελοιότης συνεχίζεται. Δέκα χρόνια και –τουλάχιστον- δέκα σκάνδαλα μετά…
Το σίριαλ της δίκης της ΔΕΚΑ συνεχίζεται ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων και αποδεικνύει ότι ουδέποτε υπήρξε στην Ελλάδα πολιτική βούληση να τιμωρηθούν κάποιοι. Ολοι γνωρίζουν το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου. Ουδείς έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι πραγματικά πρόκειται για το μεγαλύτερο σκάνδαλο στη χώρα. Λόγω, όμως, της συνταγματικής ρύθμισης του 2001 δεν στάθηκε δυνατόν να παραπεμφθεί και να δικαστεί ουδείς εκ των πολιτικών υπευθύνων, από αυτούς δηλαδή που έδιναν τις οδηγίες για τη χειραγώγηση των μετοχών με αποτέλεσμα να χάσουν 1,5 εκατ. Ελληνες τις οικονομίες τους ( περί τα 35 τρισ. δρχ) στις φούσκες, κατά τη βιαιότερη αναδιανομή εισοδήματος εν καιρώ ειρήνης.
Τρεις φορές αθωώθηκαν τα μη πολιτικά πρόσωπα από τον Αρειο Πάγο και τρεις φορές έγιναν αιτήσεις αναιρέσεως εκείνων των αποφάσεων. Και κάθε φορά το ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο για «πολιτική δίωξη». Το 2000 δεν είχαν επιτρέψει τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, αν και ο φάκελος πήγε στη Βουλή, λόγω εμπλοκής πολιτικών προσώπων. Μετά άλλαξε το Σύνταγμα και ήλθε η παραγραφή. Οπότε και τα δικαστήρια δυσκολεύονται να καταδικάσουν τους «κατώτερους» -στελέχη της ΔΕΚΑ και της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς- αφού δεν μπορούν να πιάσουν τα «μεγάλα ψάρια».
Στην παραπεμπτική πρόταση του εισαγγελέα προς το Δικαστικό Συμβούλιο τα αδικήματα αναφέρονται σαφώς: Στήριξη προεκλογικά του Χρηματιστηρίου το οποίο κατά το χρόνο εκείνο ήταν σε κρίση και προς δημιουργία κλίματος ευφορίας και εμπιστοσύνης προς εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπών που δεν περιλαμβάνονται στους σκοπούς της ΔΕΚΑ».
Είναι γνωστό ότι η Δημόσια Επιχείρηση Κινητών Αξιών -η… αγία ΔΕΚΑ, όπως την είχαν ονομάσει- στην προσπάθειά της να συγκρατήσει το δείκτη στις 5.000 μονάδες προχώρησε σε μαζικές αγορές μετοχών κρατικών επιχειρήσεων, οι τιμές των οποίων στη συνέχεια έπεσαν, διασπαθίζοντας κατά τον τρόπο αυτό δημόσιο χρήμα ύψους 700 εκατ. δρχ. Την ίδια ώρα η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς κρατούσε ρόλο απλού θεατή, ενώ απουσίαζε κάθε έλεγχος, αν και ο ημερήσιος τζίρος ξεπερνούσε τα 600 δισ. δρχ.
Παρ’ όλα αυτά, στην περίπτωση της εγκληματικής δράσης της ΔΕΚΑ η γελοιότης συνεχίζεται. Δέκα χρόνια και –τουλάχιστον- δέκα σκάνδαλα μετά…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου