ποιος ακούει ότι η μια μόνη καμπάνα δεν ακούει παρά έναν ήχο

Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010

Η δεξιά συμμαχία στραγγαλίζει τη Μέρκελ

Με το δημόσιο χρέος να βρίσκεται σε ύψη ρεκόρ και μια σειρά σκανδάλων να πληγώνουν το προφίλ των Χριστιανοδημοκρατών, πληθαίνουν οι φήμες που θέλουν την καγκελάριο να ψάχνει διέ ξοδο από τον προβληματικό συνασπισμό με τους Φιλελεύθερους
O ιδανικός «γάμος» που ονειρευόταν η Ανγκελα Μέρκελ προεκλογικά με τους Ελεύθερους Δημοκράτες, μετατρέπεται τέσσερις μήνες μετά την έναρξη της δεύτερης θητείας της σε εφιάλτη, και υπό την απειλή μιας κρίσιμης ήττας στις περιφερειακές εκλογές, αναγκάζει τη Γερμανίδα καγκελάριο να νοσταλγεί τα χρόνια του Μεγάλου Συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες.
Η κατάσταση δεν είναι εύκολη για τη σιδηρά κυρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η οποία είχε χτίσει ένα δυναμικό προφίλ στο εξωτερικό. Παρά τις πολλές περγαμηνές της, απογοητεύει τη διεθνή πολιτική σκηνή καθώς αναλώνεται στα θέματα της εσωτερικής ατζέντας, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζεται ως άκαμπτη υπερασπίστρια της δημοσιονομικής πειθαρχίας, απέναντι σε χώρες όπως η Ελλάδα, χωρίς όμως την ίδια στιγμή να καταφέρνει να τιθασεύσει το διογκούμενο έλλειμμα της Γερμανίας, ούτε και να οδηγήσει τη χώρα της στην πολυπόθητη ανάπτυξη.

Η δημοτικότητα της κυβέρνησής της έχει μειωθεί αισθητά: το 72% των ψηφοφόρων δηλώνουν απογοητευμένοι από την απόδοσή της, ρίχνοντας τις ευθύνες τόσο στη Μέρκελ, στην οποία καταλογίζουν αδυναμία να δώσει μια ξεκάθαρη πολιτική γραμμή, όσο και στον εταίρο της υπ. Εξωτερικών Γκίντο Βέστερβελε, που οι περισσότεροι εκτιμούν ότι δεν ενδιαφέρεται για το συμφέρον της χώρας.
Διόλου δεν συνέβαλε στο αμφιλεγόμενο προφίλ του Βεστερβέλε -ο οποίος είναι ο πρώτος Γερμανός ΥΠΕΞ με ποσοστό δημοφιλίας μόλις 26%- η επιλογή των ατόμων που τον συνοδεύουν στα υπηρεσιακά του ταξίδια. Η παρουσία επιχειρηματιών είναι θεμιτή, ωστόσο εκπλήσσει το γεγονός ότι οι περισσότεροι προέρχονται από εταιρείες που συνεργάζονται με τον σύντροφο του υπουργού. Το κόμμα, βέβαια, έσπευσε να απορρίψει τις κατηγορίες για εξυπηρέτηση προσωπικών φίλων, λέγοντας ότι το κίνητρο είναι η ομοφοβική στάση ορισμένων και ότι ο υπουργός γίνεται στόχος επειδή είναι ομοφυλόφιλος.

Οι Σοσιαλδημοκράτες διασκεδάζουν με τις διαρκείς γκρίνιες στους κόλπους του «δευτεροκλασάτου συνασπισμού», όπως αρέσκονται να αποκαλούν την κυβέρνηση, και τονίζουν σε κάθε ευκαιρία τις αποκλίσεις μεταξύ των εταίρων.
«Ρωμαϊκή παρακμή»
Ο Βεστερβέλε, δε, δεν καταβάλλει πλέον καμιά προσπάθεια να συνταχθεί με τη Μέρκελ, μιλώντας για «ρωμαϊκή παρακμή» και πιέζοντας για φοροαπαλλαγές, σε μια περίοδο οικονομικής ύφεσης.
Το μόνο που φαίνεται να τον ενδιαφέρει είναι οι φοροαπαλλαγές, τις οποίες έχει αποκλείσει ο υπ. Οικονομικών, Σόιμπλε, πριν κλείσουν οι δημοσιονομικές «τρύπες». Οπως αναφέρουν πηγές του περιβάλλοντός της, η Μέρκελ ήταν ικανοποιημένη με τον ρόλο του μεσολαβητή που είχε αναλάβει στην πρώτη της θητεία. Τότε όλα συζητιούνταν, γινόταν διαπραγμάτευση με επιχειρήματα και στο τέλος εκείνη έπαιρνε μια συμβιβαστική απόφαση, η οποία ήταν ανεκτή από όλες τις πλευρές.
Η συνταγή αυτή δεν λειτουργεί εξίσου αποτελεσματικά με τον δεξιό συνασπισμό, όπου θεωρητικά θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη σύγκλιση. Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες κόντρες και προσωπικές φιλοδοξίες. Είναι χαρακτηριστική η διαμετρικά αντίθετη θεώρηση των πραγμάτων μεταξύ Χριστιανοκοινωνιστών (του αδελφού κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών) και Φιλελεύθερων.
Οι Χριστιανοκοινωνιστές θέλουν ένα ισχυρό κράτος που προστατεύει τον πολίτη, ενώ οι Ελεύθεροι Δημοκράτες ένα κράτος που λειτουργεί με απολύτως φιλελεύθερους κανόνες.
Οπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, το 54% των ψηφοφόρων νοσταλγεί την κυβέρνηση Μεγάλου Συνασπισμού. Γενικώς, πάντως, το 62% του πληθυσμού δηλώνει ότι οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Ελεύθεροι Δημοκράτες δεν «ταιριάζουν» πλέον και δεν θα έπρεπε να συγκυβερνούν.
«Μαγειρέματα»

Το έλλειμμα της Γερμανίας θα αγγίξει φέτος το 6%, και η χώρα θα αναγκαστεί να δανειστεί 80,2 δισ. ευρώ για να καλύψει τα έξοδά της, ανεβάζοντας το χρέος της στο 1,7 τρισ. ευρώ, ή 78% του ΑΕΠ.
Σύμφωνα με την αντιπολίτευση, το έλλειμμα θα ξεπεράσει τα 120 δισ. για το 2010, απλώς οι εκτιμήσεις της κυβέρνησης έγιναν βάσει... ευνοϊκότερων στοιχείων, κοινώς «μαγειρεύτηκαν» για να είναι πιο εύπεπτες για τους Γερμανούς φορολογούμενους.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους Πράσινους, το έλλειμμα υπολογίστηκε με αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης στο 1,4% αντί του αναμενόμενου 1,2%, και με τους ανέργους να μειώνονται στα 3,7 εκατ. από τα 4,1 εκατ. που είναι σήμερα.
Ρηνανία-Βεστφαλία
Η εκλογική μάχη κρίνει τον Συνασπισμό
Ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προανήγγειλε ένα σκληρό πακέτο μέτρων, το οποίο όμως θα ανακοινώσει μάλλον μετά τις εκλογές της 9ης Μαΐου στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, αφού τα σκάνδαλα χρηματοδότησης στο συγκεκριμένο κρατίδιο δημιουργούν τον κίνδυνο το κόμμα της Μέρκελ να υποστεί μια βαριά εκλογική ήττα, η οποία θα της στοιχίσει και σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
Βάσει δημοσκοπήσεων, το CDU προηγείται με μόλις 4 μονάδες του SPD (38% έναντι 34%), ενώ οι Ελεύθεροι Δημοκράτες βρίσκονται σε... ελεύθερη πτώση χάρη στις πολιτικές ακροβασίες του Βεστερβέλε, οπότε είναι δύσκολο να σχηματίσουν τοπική κυβέρνηση. Εάν χαθεί το κρατίδιο για την κυβέρνηση δεν θα υπάρχει πια η πλειοψηφία στην Ανω Βουλή, όπου εκπροσωπούνται και τα 16 ομόσπονδα κρατίδια. Βέβαια, οι... κακές γλώσσες υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο δεν θα ενοχλούσε τη Μέρκελ, η οποία μάλιστα φέρεται να επιδιώκει ένα κακό για τους κυβερνητικούς εταίρους εκλογικό αποτέλεσμα, προκειμένου να συνεργαστεί με τους Πράσινους ή τους Σοσιαλιστές στο πλαίσιο ενός μίνι-μεγάλου συνασπισμού, για να ψηφίζεται η νομοθεσία.
ΠΑΝΟΥΡΓΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ
«Ενοικιάζονται» πρωθυπουργοί για ραντεβού με επιχειρηματίες
Mόλις λίγες εβδομάδες πριν από τις περιφερειακές εκλογές στη Γερμανία, το κόμμα της Μέρκελ πλήττεται από καταγγελίες για σκάνδαλα χρηματοδότησης, που θα μπορούσαν να έχουν άμεσο αντίκτυπο στη δυναμική του συνασπισμού.
Οι διοργανωτές εκδηλώσεων για λογαριασμό των Χριστιανοδημοκρατών της Σαξονίας προσέφεραν προσωπικές συναντήσεις με τον πρωθυπουργό του κρατιδίου, Στάνισλαβ Τίλιτς, με αντάλλαγμα δωρεές προς το κόμμα, ύψους 500 έως 8.000 ευρώ.
Εκπρόσωπος του κόμματος στη Σαξονία προσπάθησε να υποβαθμίσει το γεγονός, το οποίο προκάλεσε μεγάλη αναταραχή στο εκλογικό σώμα, λέγοντας ότι «πουλάμε εισιτήρια και όχι τον πρωθυπουργό». Ωστόσο υπερασπίστηκε την πολιτική αυτή, λέγοντας ότι είναι απαραίτητες για τη χρηματοδότηση των κομμάτων.
Ανάλογες πρακτικές ακολουθούσε και ο πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Γιούργκεν Ρίτγκερς, ο οποίος μάλιστα διεκδικεί την επανεκλογή του στις 9 Μαΐου. Συγκεκριμένα, αξιωματούχοι των τοπικών Χριστιανοδημοκρατών προσέγγιζαν επιχειρήσεις και ζητώντας τους «ταρίφα» ύψους 6.000 ευρώ με τη μορφή χορηγίας προς το κόμμα, «πουλούσαν» μια προσωπική επαφή και συνομιλία με τον πρωθυπουργό ενόψει του κομματικού συνεδρίου.
Η δημοσιοποίηση αυτών των πρακτικών εξόργισε τους Γερμανούς ψηφοφόρους, οι οποίοι, τουλάχιστον στις δημοσκοπήσεις τιμωρούν των Ρίτγκερς, καθώς η δημοτικότητά του έπεσε κατακόρυφα κατά 7 μονάδες και το κόμμα του κινδυνεύει να μείνει εκτός τοπικής κυβέρνησης.
Για τον Ρίτγκερς το πλήγμα ήταν μεγάλο, καθώς είχε καταφέρει να παρουσιάσει τον εαυτό του ως «ηγέτη» της εργατικής τάξης, με σύνθημα τη σεμνότητα. Ο ίδιος αρνείται ότι γνώριζε τις επιστολές που έστελναν οι συνεργάτες του σε επιχειρηματίες, αλλά λίγοι τον πιστεύουν. Και είναι υποχρεωμένος να απολογείται σε κάθε δημόσια εμφάνιση που πραγματοποιεί κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας.
Κατόπιν τούτου, η Μέρκελ έσπευσε να φέρει στη Βουλή τη συζήτηση περί διαφάνειας των χορηγιών προς τα κόμματα, που ενδεχομένως στο μέλλον να οδηγήσει στην αλλαγή του γενικότερου τρόπου χρηματοδότησης των γερμανικών κομμάτων.
...και γερμανικά υπουργεία με χορηγό μεγάλο σούπερ μάρκετ
Τα σκάνδαλα χρηματοδότησης στα δύο κρατίδια έφεραν στο φως μια γνωστή στους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ», άγνωστη όμως στο ευρύ κοινό, πρακτική των γερμανικών κομμάτων.
Καθώς η νομοθεσία για τη χρηματοδότησή τους είναι αρκετά αυστηρή και δεσμευτική, βρέθηκε η κομψή λύση της... χορηγίας, η οποία, αφενός δεν είναι υποχρεωτικό να δηλωθεί και αφετέρου αποφέρει φορολογικά οφέλη για τον χορηγό. Οπότε, και οι δύο συμβαλλόμενοι είναι ικανοποιημένοι.
Εδώ και αρκετά χρόνια, λοιπόν, τα περισσότερα κόμματα χρηματοδοτούν μέρος των συνεδρίων και εκδηλώσεών τους με χορηγίες, οι οποίες αντιστοιχούν σε διαφημιστικό χώρο στα πλακάτ με τα ονόματα των ευγενών χορηγών.
Κάθε φορά που γίνεται μια σχετική αναφορά από τα ΜΜΕ, το θέμα φουσκώνει και στη συνέχεια χάνεται γρήγορα στη λήθη.
Χορηγίες όμως δεν λαμβάνουν μόνο τα κόμματα αλλά και τα υπουργεία, και μάλιστα όχι πάντα με τη μορφή ρευστού.
Είναι διαδεδομένη πρακτική ορισμένες επιχειρήσεις να «δανείζουν» σε υπουργεία υπαλλήλους τους που έχουν τις ειδικότητες στις οποίες παρουσιάζει έλλειψη το προσωπικό του δημόσιου οργανισμού. Σε μια περίπτωση κοινότητας, το χαρτί αλληλογραφίας ήταν... ευγενική χορηγία ενός σούπερ μάρκετ, με το ευδιάκριτο λογότυπό του τυπωμένο στο επάνω μέρος.
Κάθε δύο χρόνια, το ομοσπονδιακό υπουργείο Εσωτερικών δημοσιοποιεί τις χορηγίες του δημόσιου τομέα.
Μόνο για τα έτη 2007-2008, το ποσό ανήλθε στα 78,2 εκατ. ευρώ με «πρωταθλητή» στις χορηγίες το υπουργείο Υγείας, το οποίο χρησιμοποίησε αυτήν τη μέθοδο για να χρηματοδοτήσει τις ενημερωτικές του καμπάνιες.
Το συγκεκριμένο ποσό, ισχυρίζονται αρκετοί, είναι αρκετό για να βοηθήσει στο «νοικοκύρεμα» των δημοσίων δαπανών.
Στην πραγματικότητα, όμως, το ποσό αυτό αντιστοιχεί μόλις στο 0,00014% των εσόδων του κράτους, με αποτέλεσμα πολλοί να διαμαρτύρονται για τις «δουλειές» που αναλαμβάνουν τα υπουργεία έναντι ενός πινακίου φακής.
ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου