Υπάρχει σχέδιο σωτηρίας; Μάλλον όχι…


Με αγωνία περίμεναν οι Έλληνες να ακούσουν το «διάγγελμα», όπως βάφτισαν ανίδεοι τηλεπαρουσιαστές και ρεπόρτερ το μήνυμα του πρωθυπουργού στους πολίτες.

Τελικά όμως κοιλοπόνεσε το βουνό και γέννησε ποντίκι, όπως λέει χαρακτηριστικά ο λαός. Και σήμερα, αρκετά δεκάωρα μετά το πολυαναμενόμενο μήνυμα, μπορούν να εξαχθούν ασφαλώς τα συμπεράσματα.

Πρώτον ότι οι συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς που προηγήθηκαν ήταν το σκηνοθετικό τρικ σε μια στημένη προσπάθεια να ανέβει η θερμοκρασία στη συνείδηση της κοινής γνώμης και να αποδεχθεί τα σκληρά μέτρα που εξήγγειλε ο Γ. Παπανδρέου ως απολύτως επιβεβλημένα. Και ασφαλώς τέτοια μέτρα είναι επιβεβλημένα όταν η ελληνική οικονομία βρίσκεται ήδη στην Εντατική Μονάδα των Βρυξελλών και περιμένει από τους ειδικούς της επιχείρησης «ξεκαθάρισμα με την Ελλάδα», την τύχη της και τις επόμενες κινήσεις.

Όμως τα σκληρά μέτρα χρειάζονται πολύ συγκεκριμένο σχέδιο για να μη γίνουν νερό σε τρύπιο πιθάρι. Δεν αρκεί για τη θεραπεία της οικονομίας να στραγγίξεις ένα λαό για να μαζέψεις χρήμα, όταν το σπαταλήσεις σε εξόφληση παλιών και επόμενων δυσβάστακτων δανεισμών.

Η κυβέρνηση με πολύ πανικό και χωρίς πρόγραμμα εξυγίανσης εξαντλείται σε δύο καταδικασμένες επιχειρήσεις. Πρώτον, να πείσει τους διεθνείς κερδοσκόπους, που δεν λυπήθηκαν την Αγγλία του Μέιτζορ, να λυπηθούν την Ελλάδα!

Δεύτερον, να μαζεύει λεφτά για να βουλώνει τρύπες, ανοίγοντας χοάνη που καταπίνει την αγορά, αφού τα περιοριστικά μέτρα τη στραγγαλίζουν ενώ είναι ημιθανής. Ποιο είναι το σχέδιο του Γ. Παπανδρέου. Φοβόμαστε, κανένα…

Η «Α»