Ισχυρός ο προβληματισμός για την ευρωζώνη

Το φετινό Νταβός ήταν διαφορετικό από τα προηγούμενα, επειδή δεν σχεδίαζε πολιτικές ανάπτυξης, αλλά ανέπτυσσε προβληματισμό συρρίκνωσης πολιτικών που κάποιοι υποστηρίζουν ότι οδήγησαν στη σημερινή, πρωτοφανή παγκόσμια κρίση, που ανέσυρε τα προβλήματα τα οποία ήταν κάτω από το χαλί και τώρα βρίσκονται πάνω στα τραπέζια συσκέψεων κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών.

Χαρακτηριστικό ήταν το θέμα της δεύτερης μέρας του συνεδρίου. «Ξανασκεπτόμαστε την ευρωζώνη». Δεν θα υπήρχε πιο εύγλωττος τίτλος. Αυτό που προβλημάτισε οικονομολόγους, αναλυτές, τραπεζίτες, επενδυτές και κυβερνήσεις ήταν ότι οι περιφερειακές χώρες της ζώνης του ευρώ με τα υψηλά ελλείμματα και τα χρέη δεν θα μπορέσουν να ξαναγίνουν ανταγωνιστικές, ώστε να ξεπληρώσουν στους δανειστές τους. Με το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα δεν έχουν την επιλογή της υποτίμησης που θα μπορούσε να τους ξαναβάλει στο παιχνίδι και έτσι η έξοδος από την ύφεση και η επιστροφή σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης γίνεται δυσκολότερη υπόθεση.

Ετσι οι πιστωτές της Ελλάδας βλέπουν ότι η χώρα δεν θα μπορέσει να βγει από το φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και της διόγκωσης του χρέους και παίζουν άνετα, ζητώντας υπέρογκα επιτόκια για να τη δανείσουν. Άλλοι βλέπουν κίνδυνο χρεοκοπίας, ότι δηλαδή δεν θα μας δανείζει κανείς και η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ξεπληρώσει τα χρέη της. Κάτι τέτοιο εκτιμάται ότι θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες με υψηλά ελλείμματα και χρέη, όπως η Πορτογαλία και η Ισπανία, θέτοντας σε ισχυρή δοκιμασία την ευρωζώνη και το ενιαίο νόμισμα.

Και οι τρεις χώρες αντιμετωπίζουν πρόβλημα ανταγωνιστικότητας, για την επίλυση του οποίου θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν πολιτικές λιτότητας. Σε έκθεσή της, που δημοσιοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη, η Κομισιόν ούτε λίγο ούτε πολύ προτείνει τη μείωση τουλάχιστον κατά 10% των μισθών στην Πορτογαλία, στην Ελλάδα και στην Ισπανία.

Ωστόσο, σε περίοδο ύφεσης και με την ανεργία να ακολουθεί ανοδική πορεία και στις τρεις χώρες, θεωρείται ότι πολιτικά είναι εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστούν περιοριστικά μέτρα. Πάνω σ’ αυτόν τον καμβά έχουν στηθεί ο προβληματισμός και το κερδοσκοπικό παιχνίδι για το μέλλον της ευρωζώνης και του ευρώ. Τα ζητήματα αυτά, που θέτουν σε κίνδυνο το οικοδόμημα της ζώνης του ευρώ και επηρεάζουν την ισοτιμία του ενιαίου νομίσματος έναντι του δολαρίου, κυριάρχησαν στις συζητήσεις στο Νταβός.
Μας λένε κάτι όλα αυτά;