Ιστορική συμφωνία με μεγάλο κόστος


Η απόφαση των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να στηρίξουν τη δοκιμαζόμενη οικονομία της Ελλάδας είναι ιστορικής σημασίας. Δείχνει ότι οι «27» συνεργάζονται για την αποτελεσματική αντιμετώπιση ακραίων καταστάσεων και προετοιμάζει το έδαφος για την προώθηση της οικονομικής ενοποίησης, ιδιαίτερα σε επίπεδο Ευρωζώνης.Διπλωματική επιτυχία

Η συμφωνία μπορεί να χαρακτηριστεί διπλωματική επιτυχία της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου. Με τις πρωτοβουλίες που πήρε, ο κ. Παπανδρέου έβγαλε την Ελλάδα από τη διπλωματική απομόνωση στην οποία την είχε οδηγήσει η αναξιοπιστία του κ. Καραμανλή και δημιούργησε μία δυναμική μετατροπής του ελληνικού προβλήματος σε ευρωπαϊκό.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, ιδιαίτερα η καγκελάριος της Γερμανίας κ. Μέρκελ και ο Πρόεδρος της Γαλλίας κ. Σαρκοζί, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι κερδοσκοπικές επιθέσεις σε βάρος της Ελλάδας είχαν στόχο την υπονόμευση της αξιοπιστίας και της προοπτικής της Ευρωζώνης. Εκτίμησαν ότι η επίθεση αυτή μπορούσε να επεκταθεί σε βάρος της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, ενδεχομένως της Ιρλανδίας και της Ιταλίας, και να προκαλέσει αποσταθεροποίηση της ζώνης του ευρώ.

Προς νέα μέτρα

Εάν κρίνουμε από τις δηλώσεις των κοινοτικών αρμοδίων και τα δημοσιεύματα του έγκυρου γαλλικού και γερμανικού Τύπου, η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη προς την Ελλάδα συνδυάζεται με την επιβολή αρκετά σκληρών όρων.

Συμφωνήθηκε ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα πρέπει να μειωθεί τουλάχιστον κατά 4 μονάδες ως ποσοστό επί του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος στη διάρκεια του 2010 και πως θα επιβληθούν, εάν χρειαστεί, πρόσθετα μέτρα. Οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούν τα πρόσθετα μέτρα αναπόφευκτα, εφόσον υπάρχει ήδη μεγάλη καθυστέρηση στην εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης και η ύφεση που εκδηλώνεται στην ελληνική οικονομία προκαλεί μεγαλύτερη υποχώρηση του ΑΕΠ απ’ ό,τι αρχικά είχε προβλεφθεί. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας επιμένουν και στην άμεση προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών -που έχουν σχέση με την εξυγίανση και την αυστηροποίηση του ασφαλιστικού συστήματος, τον περιορισμό του ευρύτερου δημόσιου τομέα της οικονομίας και την απελευθέρωση των επαγγελμάτων-, για να μειωθεί το λεγόμενο διαρθρωτικό έλλειμμα και να γίνει η ελληνική οικονομία περισσότερο ανταγωνιστική.

Ουσιαστικά ανοίγει ο δρόμος για την εφαρμογή του λεγόμενου σχεδίου Β’, προτού ανακοινωθεί στο σύνολό του το σχέδιο Α’. Η ελληνική οικονομία περνάει σε φάση διεθνούς εποπτείας, την οποία θα ασκεί τριμελής επιτροπή, αποτελούμενη από εκπρόσωπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η Ελλάδα επισημοποιείται σαν ο «ασθενής» της Ευρωζώνης, γεγονός που θα επηρεάσει αρνητικά, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, τη διεθνή εικόνα της χώρας και τη δυνατότητα προσέλκυσης ξένων επενδύσεων. Θα πρέπει να αποδείξουμε στην πράξη ότι αφήνουμε οριστικά πίσω μας το κακό παρελθόν, για να απαλλαγούμε από τη διεθνή οικονομική εποπτεία και τις συνέπειές της.