Διαφανής ρομαντισμός

ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΥΤΑ; Ερωτά η κοινή λογική διά στόματος καλοπροαίρετων και καθόλου προκατειλημμένων συνομιλητών.

Θέμα συζήτησης τα μέτρα για τη διαφάνεια στον δημόσιο βίο. Την πολύπαθη αυτή έννοια που παλεύει να γίνει πραγματικότητα, αλλά η ίδια η πραγματικότητα αντιστέκεται σθεναρά. Οι άξονες στους οποίους βασίζεται το πρόγραμμα Καστανίδη είναι τρεις, ο... εξής ένας: Πάταξη του παράνομου πλουτισμού με όποιον τρόπο και αν επιτυγχάνεται.

Είτε με συμμετοχή σε offshore εταιρείες, είτε με απάτες, είτε με μαύρο χρήμα (μίζες κ.λπ.). Οι ρυθμίσεις ακούγονται άψογες.

Πρωτοποριακές και ρηξικέλευθες.

Η εφαρμογή τους και η αποτελεσματικότητά τους όμως εξαρτώνται απολύτως από τη...

βλακεία του παρανόμως ενεργούντος, από την αιφνιδιαστική κρίση εντιμότητας που ενδέχεται να τον καταλάβει ή από ένα μοιραίο λάθος. Ένας καλοστημένος μηχανισμός, αποτελούμενος από ικανά, έντιμα και αποφασισμένα να δουλέψουν για τη... σημαία στελέχη, συνεπικουρούμενος από άρτια υλικοτεχνική υποδομή, ίσως να ακύρωνε όλες ή κάποιες από τις προηγούμενες προϋποθέσεις. Όσο αυτό θα ανήκει στη σφαίρα της ουτοπίας τόσο θα ενισχύονται οι ευχές μήπως και συμβεί το ανέφικτο. Να ομολογήσει το δημόσιο πρόσωπο ότι συμμετέχει σε εξωχώρια εταιρεία (το γεγονός ότι το διέπραξε ο κ. Βουλγαράκης δεν σημαίνει ότι θα ξανασυμβεί), να μη μεριμνήσει ο μιζαδόρος να καλύψει με αντίστοιχα έσοδα ή να κρύψει καλά τα παράνομα αποκτήματά του και, τέλος, να δελεαστεί ο διεφθαρμένος από την ευνοϊκή μεταχείριση που του υπόσχονται ώστε να αποκαλύψει το κόλπο και τους συνεργάτες του στη Δικαιοσύνη. Αν υπήρχε ο ελεγκτικός μηχανισμός που θα εντόπιζε τους μετόχους των offshore και τις ανακρίβειες των δηλώσεων πόθεν έσχες, τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Ο κίνδυνος διασυρμού θα λειτουργούσε ενδεχομένως προληπτικά. Όσον αφορά πάντως την προσδοκία της αποκάλυψης υποθέσεων διαφθοράς από πρόσωπα που διαδραμάτισαν ενεργό ρόλο, η ιδέα θα περπατούσε αν... Αν δεν υπήρχε ως προϋπόθεση για την ευνοϊκή ποινική μεταχείριση η επιστροφή του συνολικού ποσού που οι ίδιοι έβαλαν στην... τσέπη και, αντιστοίχως, αν οι ποινές που επιβάλλουν τα δικαστήρια ισοδυναμούσαν με τον πραγματικό χρόνο εγκλεισμού στις φυλακές.

Ποιος θυσιάζει μια βίλα για ένα- δυο χρονάκια στο κελί; Η ζωή άλλωστε είναι μπροστά...

Της Σίλας Αλεξίου