Αναγκαία τα εμβόλια της ενημέρωσης


Παρακολουθώ μέρες τώρα μια παράδοξη επιχειρηματολογία, βάσει της οποίας οι υπουργοί κακώς εμφανίζονται στην τηλεόραση για να μιλούν για διάφορα θέματα της αρμοδιότητάς τους, διότι με αυτόν τον τρόπο σπαταλούν χρόνο που θα έπρεπε να διαθέτουν στην άσκηση των καθηκόντων του και στην εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος.

Κατά την άποψη αυτών που επιχειρηματολογούν με αυτόν τον τρόπο, τα δημόσια πρόσωπα μπορούν να μιλούν επί παντός επιστητού, αλλά όταν η επικαιρότητα «βράζει» επί συγκεκριμένου θέματος πρέπει να κρατούν το στόμα τους ερμητικά κλειστό. Παράξενη –ίσως και επικίνδυνη– άποψη αυτή για το ρόλο της ενημέρωσης.

Στο στόχαστρο βρίσκεται αυτόν τον καιρό συνεχώς η υπουργός Υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Ακατανόητο, με δεδομένο ότι υπάρχει η έξαρση της γρίπης και εκείνη συμβαίνει να χειρίζεται τα θέματα της υγείας. Την ώρα που ακούγονται ένα σωρό διαφωνίες, αμφισβητήσεις, παραινέσεις –κυρίως σχετικά με το περίφημο εμβόλιο– φαντάζεται κανείς ότι ο αρμόδιος υπουργός θα μπορούσε να είναι εξαφανισμένος; Και δεν χρειάζεται να είναι γιατρός κανείς για να ενημερώσει. Εχει εικόνα της κατάστασης και έχει υποχρέωση να μεταφέρει πληροφορίες και να ενημερώνει με τη σειρά του τον κόσμο.

Μπορεί να φανταστούμε, σε συνθήκες Δημοκρατίας, να υπάρχει προβληματισμός στην κοινωνία και οι αρμόδιοι να μην τολμούν να βγουν μπροστά και να εξηγήσουν, να καθησυχάσουν, να δώσουν τα δεδομένα; Μπορούμε να ακούμε ότι πεθαίνουν άνθρωποι από τη γρίπη και να μην υπάρχει κανείς να ενημερώσει τον κόσμο για τη φύση των περιστατικών; Και γιατί αρμόδιοι για να ενημερώνουν είναι μόνο οι γιατροί και όχι οι πολιτικοί, αφού βεβαίως ενημερωθούν οι ίδιοι από τους επιστήμονες; Ποιος μιλάει πιο απλά και πιο πειστικά;

Ανήκω στην ομάδα εκείνη που δεν έχει λάβει την απόφαση να κάνει το εμβόλιο. Στην ίδια ομάδα, την ομάδα δηλαδή που δεν θεωρείται υψηλού κινδύνου, ανήκει και η υπουργός. Εκείνη, όμως, δεν μπορούσε να κάνει του κεφαλιού της. Και όφειλε να το πράξει δημοσίως. Απαράδεκτο να ανεχόμαστε αδιαμαρτύρητα τα εμβόλια της προπαγάνδας και να δαιμονοποιούμε τα εμβόλια της ενημέρωσης.