ποιος ακούει ότι η μια μόνη καμπάνα δεν ακούει παρά έναν ήχο

Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2009

Γιατί αφήνουμε τα παιδιά απροστάτευτα;


Σήμερα αξίζει να ξεφύγει κανείς από την πολιτική και να περάσει στην κοινωνία με τα τεράστια προβλήματα. Και το μεγαλύτερο: Η ανύπαρκτη προστασία των παιδιών.
Είναι συγκλονιστική μια δίκη «μητέρας»- μαστροπού και «σεβαστών» μελών της κοινωνίας μας που κακοποιούσαν μια δεκατριάχρονη και άλλα παιδιά, που ακόμα και σήμερα είναι ουσιαστικά ανυποστήρικτα. «Αν μπορείτε να κάνετε κάτι, κάντε το» ήταν η έκκληση του αστυνομικού για τη «γύμνια» των αρχών που άφησαν στην τύχη τους ανήλικα παιδιά, προς τα μέλη του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών που δικάζουν τη μητέρα της 13χρονης Μαρίας και το σύντροφό της, ενώ το εδώλιο μοιράζονται ένας 62χρονος ιερέας και ένας 84χρονος συνταξιούχος της ΔΕΗ!
Η 13χρονη κόρη της κατηγορουμένης, τον αστυνομικό τον φωνάζει «μπαμπά» και την ειρηνοδίκη που ασχολήθηκε μαζί της «μαμά». Για την πραγματική της «μητέρα» εκφράζεται με ζωγραφιές και το γράμμα που είχε στείλει στον αστυνομικό.

«Κλείστε τους όλους μέσα. Θέλω να σταματήσω να πονάω. Θέλω μόνο να γελάω» γράφει σε μία από τις ζωγραφιές της η μικρή Μαρία, ενώ σε άλλη απεικόνιζε μια γυναικεία φιγούρα πίσω από τα σίδερα. «Φυλακή- μητέρα. Να μη βγει ποτέ», γράφει.

Η αντεισαγγελεύς ανηλίκων παρατηρεί ότι οι προβλέψεις του νόμου για την προστασία των κακοποιημένων παιδιών δεν εφαρμόζονται από έλλειψη προσωπικού και ευαισθησίας των αρμόδιων. Κοινωνία, πέρα από την ώρα μηδέν…

Η «Α»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου