ποιος ακούει ότι η μια μόνη καμπάνα δεν ακούει παρά έναν ήχο

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009

Επιλογή υψηλού ρίσκου

Με τη χαρακτηριστική δήλωση «είμαστε κυβέρνηση ανατροπών, όχι διαχείρισης. Θα συγκρουστούμε, αλλά θα φέρουμε αξιοπιστία», ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου συνόψισε τη στρατηγική της ρήξης που πρόκειται να εφαρμόσει.

Δραστικές παρεμβάσεις

Ο κ. Παπανδρέου υπογράμμισε ότι είναι η ώρα «να θεραπεύσουμε χρόνιες ασθένειες στην πολιτική και τη δημόσια ζωή». Προτίθεται να ανοίξει μέτωπα για να καταπολεμήσει τη διαφθορά, την κακοδιαχείριση και την αδιαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Ταυτόχρονα, θα οργανώσει την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και θα προχωρήσει σε μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές, όπως είναι η εξυγίανση του ασφαλιστικού συστήματος και το άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, παρά τις όποιες αντιδράσεις.

Μετά την ήττα στις βουλευτικές εκλογές του 2007 και την προσπάθεια απομάκρυνσής του από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Παπανδρέου οργάνωσε την πολιτική του αντεπίθεση υιοθετώντας πιο αριστερές θέσεις. Κήρυξε τον πόλεμο στα μεγάλα συμφέροντα, εμφάνισε τους εσωκομματικούς αντιπάλους του σαν συμπληρώματα ενός προβληματικού οικονομικού, πολιτικού συστήματος, κινητοποίησε τη βάση του Κινήματος και παρέκαμψε το μηχανισμό του, προβάλλοντας θέσεις με αριστερά, οικολογικά χαρακτηριστικά.

Οικογενειακή παράδοση

Με τον τρόπο που κινείται, ο κ. Παπανδρέου συνεχίζει μία πολιτική οικογενειακή παράδοση ρήξης με το κατεστημένο. Το ερώτημα είναι εάν έχει τις δυνάμεις για να εφαρμόσει με επιτυχία την πολιτική του στρατηγική και εάν τον ευνοούν οι οικονομικές, πολιτικές συνθήκες.

Τη σύντομη περίοδο που βρίσκεται στην εξουσία, ο κ. Παπανδρέου εμφανίζεται τολμηρός, καινοτόμος, αλλά και αρκετά πρόχειρος σε ό,τι αφορά την οργάνωση της προσπάθειας. Από την εποχή που κυριαρχούσε ο πατέρας του στην πολιτική ζωή της χώρας έχουν μεσολαβήσει μεγάλες αλλαγές, με κυριότερες την παγκοσμιοποίηση, την προώθηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης, ιδιαίτερα στο νομισματικό και οικονομικό επίπεδο, και τη μετατόπιση των σημαντικότερων κέντρων λήψης αποφάσεων από την πολιτική προς τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

Η στρατηγική της ρήξης που προτίθεται να εφαρμόσει ο πρωθυπουργός θα οδηγήσει στην αναγέννηση της πολιτικής ζωής και σε νέα αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων μεταξύ των διαφόρων κέντρων εξουσίας ή σε μία μεγάλη οικονομική και κοινωνική αποτυχία, το λογαριασμό της οποίας θα πληρώνουμε για αρκετές τετραετίες;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου