Η επιστήμη τρέχει εμπρός, την ώρα που οι κοινωνίες παραπαίουν
Χωρίς τη χορήγηση φαρμάκου, Αμερικανοί νευροεπιστήμονες κατάφεραν να «διαγράψουν» τις μνήμες φόβου από τον εγκέφαλο ανθρώπων. Με αυτόν τον τρόπο αναμένεται να ανοίξουν το δρόμο για μη φαρμακευτικές θεραπείες σε περιπτώσεις όπως το μετατραυματικό στρες. Την είδηση, εντυπωσιακή για την εξέλιξη του ανθρώπου, μετέφεραν τα «ΝΕΑ» και αξίζει να τη μάθετε: «Το επίτευγμα -αναφέρεται- θα αμφισβητήσει την αντίληψη ότι οι μακροχρόνιες μνήμες μας είναι σταθερές, “παγιωμένες” και συνεπώς δεν υπόκεινται σε αλλαγές.
Η νέα τεχνική στηρίζεται στην ανακάλυψη ότι υπάρχει ένα “παράθυρο χρόνου”, στο οποίο γίνεται επεξεργασία της μνήμης από τον εγκέφαλο μέχρι να αποθηκευτεί, και αυτό συμβαίνει ξανά και ξανά, κάθε φορά που ανακαλείται η ίδια μνήμη.
Σε αυτό ακριβώς το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, πριν γίνει η αποθήκευση της μνήμης, οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης κατάφεραν να επέμβουν για να την μπλοκάρουν με ειδικές συμπεριφορικές τεχνικές. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα για να διαγράψουν άσχημες μνήμες (κυρίως φόβου), όμως υπάρχουν παρενέργειες για τον εγκέφαλο, ενώ το αποτέλεσμα της διαγραφής δεν διαρκεί αρκετά και η εκφοβιστική μνήμη επανέρχεται και ταλαιπωρεί τον άνθρωπο.
Τα πειράματα έδειξαν ότι είναι δυνατό οι παλιές μνήμες να μεταβληθούν ή και να σβηστούν, αλλά μόνο στη διάρκεια ενός πολύ συγκεκριμένου και μικρού χρονικού “παραθύρου” μετά την επανενεργοποίηση της άσχημης μνήμης.
Το “παράθυρο” αυτό κρατά από δέκα λεπτά έως έξι ώρες (κατά μέσο όρο μία ώρα) μετά τη στιγμή που ο άνθρωπος έχει εκτεθεί ξανά στο αντικείμενο του φόβου του και προτού η τρομακτική μνήμη αποθηκευτεί ξανά στο νου του.
Δηλαδή, κάθε φορά, για παράδειγμα, που κάποιος βλέπει ένα φίδι, ο εγκέφαλος ανακαλεί τις αποθηκευμένες πληροφορίες και τα συναισθήματα σχετικά με προηγούμενες εμπειρίες του με τα φίδια, όμως πάντα εκείνη τη στιγμή υπάρχει ένα χρονικό άνοιγμα που η μνήμη είναι ευάλωτη σε επαναξιολόγηση με τρόπο τέτοιο, που να αποθηκευτεί ξανά, αλλά αυτή τη φορά χωρίς να συνοδεύεται από το συναίσθημα του φόβου.
Έλεγχοι που έγιναν μετά από έναν χρόνο έδειξαν ότι η μέθοδος ήταν αποτελεσματική και οι άνθρωποι είχαν πια ξεπεράσει την άσχημη ανάμνηση». Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature».
Χωρίς τη χορήγηση φαρμάκου, Αμερικανοί νευροεπιστήμονες κατάφεραν να «διαγράψουν» τις μνήμες φόβου από τον εγκέφαλο ανθρώπων. Με αυτόν τον τρόπο αναμένεται να ανοίξουν το δρόμο για μη φαρμακευτικές θεραπείες σε περιπτώσεις όπως το μετατραυματικό στρες. Την είδηση, εντυπωσιακή για την εξέλιξη του ανθρώπου, μετέφεραν τα «ΝΕΑ» και αξίζει να τη μάθετε: «Το επίτευγμα -αναφέρεται- θα αμφισβητήσει την αντίληψη ότι οι μακροχρόνιες μνήμες μας είναι σταθερές, “παγιωμένες” και συνεπώς δεν υπόκεινται σε αλλαγές.
Η νέα τεχνική στηρίζεται στην ανακάλυψη ότι υπάρχει ένα “παράθυρο χρόνου”, στο οποίο γίνεται επεξεργασία της μνήμης από τον εγκέφαλο μέχρι να αποθηκευτεί, και αυτό συμβαίνει ξανά και ξανά, κάθε φορά που ανακαλείται η ίδια μνήμη.
Σε αυτό ακριβώς το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, πριν γίνει η αποθήκευση της μνήμης, οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης κατάφεραν να επέμβουν για να την μπλοκάρουν με ειδικές συμπεριφορικές τεχνικές. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα για να διαγράψουν άσχημες μνήμες (κυρίως φόβου), όμως υπάρχουν παρενέργειες για τον εγκέφαλο, ενώ το αποτέλεσμα της διαγραφής δεν διαρκεί αρκετά και η εκφοβιστική μνήμη επανέρχεται και ταλαιπωρεί τον άνθρωπο.
Τα πειράματα έδειξαν ότι είναι δυνατό οι παλιές μνήμες να μεταβληθούν ή και να σβηστούν, αλλά μόνο στη διάρκεια ενός πολύ συγκεκριμένου και μικρού χρονικού “παραθύρου” μετά την επανενεργοποίηση της άσχημης μνήμης.
Το “παράθυρο” αυτό κρατά από δέκα λεπτά έως έξι ώρες (κατά μέσο όρο μία ώρα) μετά τη στιγμή που ο άνθρωπος έχει εκτεθεί ξανά στο αντικείμενο του φόβου του και προτού η τρομακτική μνήμη αποθηκευτεί ξανά στο νου του.
Δηλαδή, κάθε φορά, για παράδειγμα, που κάποιος βλέπει ένα φίδι, ο εγκέφαλος ανακαλεί τις αποθηκευμένες πληροφορίες και τα συναισθήματα σχετικά με προηγούμενες εμπειρίες του με τα φίδια, όμως πάντα εκείνη τη στιγμή υπάρχει ένα χρονικό άνοιγμα που η μνήμη είναι ευάλωτη σε επαναξιολόγηση με τρόπο τέτοιο, που να αποθηκευτεί ξανά, αλλά αυτή τη φορά χωρίς να συνοδεύεται από το συναίσθημα του φόβου.
Έλεγχοι που έγιναν μετά από έναν χρόνο έδειξαν ότι η μέθοδος ήταν αποτελεσματική και οι άνθρωποι είχαν πια ξεπεράσει την άσχημη ανάμνηση». Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature».
Γράφει ο Κ. Σ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου