Αλληλοσυγκρουόμενοι οι στόχοι της κυβέρνησης


Η κυβέρνηση Παπανδρέου προσπαθεί να αναπτύξει το διάλογο για θέματα μεγάλου δημόσιου ενδιαφέροντος, όπως είναι η μεταρρύθμιση του φορολογικού και του ασφαλιστικού συστήματος.

Κινείται υποχρεωτικά σε πολιτικό ναρκοπέδιο, καθώς προσπαθεί να διαχειριστεί το λεγόμενο πολιτικό κόστος και να αποτρέψει τη διαφαινόμενη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας.

Χωρίς αναβολή

Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης είναι υποχρεωμένο να πάρει δραστικά μέτρα σε διάστημα δύο μηνών. Η κακοδιαχείριση της περιόδου Καραμανλή έχει δημιουργήσει τεράστια διαχειριστικά προβλήματα, έχει υπονομεύσει τη διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας στις Βρυξέλλες και μας εκθέτει στη διαρκή τιμωρία των αγορών.

Μια χώρα σαν την Ελλάδα, που χρειάζεται δανεισμό της τάξης των 60 δισ. ευρώ απλά και μόνο για να διευκολυνθεί στη δημοσιονομική διαχείριση του 2010, είναι υποχρεωμένη να δείξει καλή δημοσιονομική και οικονομική διαγωγή. Διαφορετικά, οι πιστωτές μας θα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι αναλαμβάνουν αρκετά μεγάλο ρίσκο δανείζοντας στο Ελληνικό Δημόσιο, γεγονός που θα οδηγήσει στη νέα αύξηση του περιθωρίου στο επιτόκιο δανεισμού.

Η ελληνική κυβέρνηση είναι επίσης υποχρεωμένη να πείσει τις Βρυξέλλες ότι δεν θα συνεχίσει την παράδοση της διγλωσσίας και της δημιουργικής λογιστικής που δημιούργησαν ο κ. Καραμανλής και οι συνεργάτες του. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας έχουν σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούν από την προκλητική ασυνέπειά μας και ζητούν άμεση προσαρμογή και προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών ανεξάρτητα από το πολιτικό κόστος.

Μετ’ εμποδίων

Μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου, αρχές Φεβρουαρίου η κυβέρνηση Παπανδρέου θα πρέπει να εμφανίσει ένα πρώτο σχέδιο διαρθρωτικών αλλαγών και δημοσιονομικής εξυγίανσης στις Βρυξέλλες. Εάν δεν κινηθεί γρήγορα και αποτελεσματικά, θα χαθεί για ακόμη μία φορά ο έλεγχος της δημοσιονομικής διαχείρισης, θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο το κόστος δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου και θα περιέλθουμε σε διπλωματική απομόνωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε μία περίοδο κατά την οποία βρίσκονται σε εξέλιξη ένα σωρό θέματα που μας αφορούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Το ερώτημα είναι εάν θα τολμήσει η κυβέρνηση να πάρει τα πρώτα δραστικά μέτρα και να αναλάβει το σχετικό πολιτικό κόστος ή θα καλυφθεί πίσω από το διάλογο για το φορολογικό και το ασφαλιστικό. Εάν κρίνουμε από την κακή παράδοση που έχει δημιουργηθεί, ο διάλογος θα κινδυνεύσει από κομματικές και συνδικαλιστικές παρεμβάσεις και τα αποτελέσματά του -εάν τελικά υπάρξουν- δεν θα είναι δεσμευτικά.

Κατά την άποψή μας, η κυβέρνηση πρέπει να πάρει τα πρώτα δραστικά μέτρα για την αλλαγή του φορολογικού και του ασφαλιστικού συστήματος χωρίς να εμπλακεί σε χρονοβόρες διαδικασίες αμφίβολης αποτελεσματικότητας. Είναι άλλο οι μεταρρυθμίσεις με χρονικό ορίζοντα δεκαετίας ή εικοσαετίας και άλλο τα αυτονόητα διαχειριστικά μέτρα που στρέφονται κατά των βολεμένων και των ασυνείδητων.