Ο βρετανός ηγέτης Γκόρντον Μπράουν τόλμησε να ανακοινώσει πρώτος, την περασμένη Τετάρτη, ότι θα φορολογήσει εφέτος- και μάλιστα με τον «βαρύ» συντελεστή 50% - τα μπόνους των τραπεζιτών του Σίτι που ξεπερνούν τις 25.000 στερλίνες. Την επομένη ο γάλλος ηγέτης Νικολά Σαρκοζί υιοθέτησε αυτού
σια την πρόταση Μπράουν- το αφορολόγητο όριο για λόγους συναλλαγματικών ισοτιμιών καθορίστηκε στα 27.000 ευρώ-, ενώ και η γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ βρήκε «συμπαθητική» την ιδέα φορολόγησης των τραπεζικών μπόνους. Ε, μετά τη συμφωνία των τριών μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων σ΄ αυτή τη σημαντική καθ΄ ότι εξόχως συμβολική επιβάρυνση και κυρίως μετά την εντυπωσιακά ευνοϊκή υποδοχή που είχε η φορολόγηση των μπόνους στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη η χθεσινή εισήγηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου προς τη διεθνή κοινότητα για την υιοθέτηση ενός παγκόσμιου φόρου επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, με στόχο βεβαίως την αποτροπή των μελλοντικών κρίσεων. «Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα της ανανέωσης των οικονομικών και των κοινωνικών συμβάσεων μεταξύ των χρηματοοικονομικών θεσμών και της κοινωνίας με σκοπό τη διασφάλιση του δημοσίου οφέλους στις καλές εποχές και την προστασία του από τους κινδύνους» , σημείωσαν χθες στο κοινό ανακοινωθέν που εξέδωσαν οι «27». Και συνεχίζουν: «Το Συμβούλιο ενθαρρύνει το ΔΝΤ να εξετάσει όλες τις εναλλακτικές λύσεις, συμπεριλαμβανομένων της επιβολής ασφαλιστικών τελών,την κατάργηση funds, τη ρύθμιση της ροής κεφαλαίων και την καθολική επιβολή μιας οικονομικής επιβάρυνσης σε όλες τις διεθνείς συναλλαγές»! Μπορεί οι ευρωπαίοι ηγέτες να μην το λένε ρητώς για να μην τρομοκρατήσουν τους Αμερικανούς. Εισηγούνται, όμως, την επιβολή ενός φόρου Τόμπιν. Πρόκειται για πρόταση την οποία διατύπωσε προ δύο εβδομάδων (την 1η Δεκεμβρίου συγκεκριμένα) με άρθρο του στους «Τimes» της Νέας Υόρκης (και δημοσίευσε την επομένη «Το Βήμα») ο περυσινός νομπελίστας Οικονομίας Πολ Κρούγκμαν.Υιοθετούν δηλαδή οι «27» την ιδέα που εισήγαγε το 1972 ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζέιμς Τόμπιν . Ο Τόμπιν υποστήριξε ότι η κερδοσκοπία στις αγορές συναλλάγματος- τα κεφάλαια που κινούνται διεθνώς ως στοιχήματα στις μελλοντικές ισοτιμίες των νομισμάτων- έχει διαλυτικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Και για να περιοριστούν τις επιπτώσεις αυτές, πρότεινε την επιβολή ενός μικρού φόρου σε κάθε συναλλαγματική συναλλαγή. «Ο φόρος αυτός θα συνιστούσε μια ασήμαντη δαπάνη για εκείνους οι οποίοι εμπλέκονται με το διεθνές εμπόριο ή για τους μακροπρόθεσμους επενδυτές. Αλλά θα αποτελούσε μείζον αντικίνητρο για όλους όσοι επιδιώκουν να βγάλουν εύκολο και γρήγορο χρήμα μαντεύοντας την πορεία που θα έχουν οι αγορές τις αμέσως επόμενες ημέρες ή εβδομάδες. Θα ήταν, όπως είχε πει ο Τόμπιν, “σαν να ρίχναμε λίγη άμμο στους καλολαδωμένους άξονες που κινούν την κερδοσκοπία”» σημειώνει ο Κρούγκμαν. Το ενδιαφέρον τώρα εστιάζεται σε ενδεχόμενα σχόλια επί της ευρωπαϊκής προτάσεως από την πλευρά των ΗΠΑ. Διότι με αφορμή την πρόταση επιβολής ενός τέτοιου φόρου που είχε κάνει τον Νοέμβριο στη Σύνοδο του G20 ο Γκόρντον Μπράουν, ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ είχε δηλώσει ρητώς ότι η Ουάσιγκτον αντιτίθεται σε τέτοιους τρόπους περιορισμού της «ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς των τραπεζιτών». Χθες στις Βρυξέλλες ο Μπράουν είπε ότι «φόροι με παγκόσμια ισχύ δεν μπορούν να επιβληθούν αν δεν τους υιοθετούν όλα τα διεθνή χρηματοοικονομικά κέντρα». Την απάντηση στο επιχείρημα αυτό την έδωσε προ 15ημέρου ο Κρούγκμαν: «Αν και οι χρηματιστές βρίσκονται παντού, ο τρόπος των συναλλαγών που διενεργούν- δηλαδή ο τόπος που γίνονται οι πληρωμές- είναι άκρως συγκεντρωτικός. Είναι,ας πούμε,γεωγραφικώς προσδιορισμένες οι συναλλαγές σε μια εδρεύουσα στο Λονδίνο τράπεζα.Αυτός ο συγκεντρωτισμός κρατά το κόστος των συναλλαγών χαμηλά και καθιστά εφικτή την επίτευξη ενός τεράστιου όγκου χρηματιστηριακών πράξεων. Ταυτόχρονα, όμως, καθιστά σχετικά εύκολο τον εντοπισμό άρα και τη φορολόγηση των πράξεων αυτών».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου