Να βάλουμε πλάτη σε τι και γιατί
«Πρέπει να σώσουμε την ελληνική οικονομία από τη χρεοκοπία», ήταν το βαρύ μήνυμα του πρωθυπουργού Γ.Α. Παπανδρέου. Να τη σώσουμε. Ποιος θα έλεγε όχι; Αλλά από ποιους; Πώς; Και γιατί ειδικά τώρα; Τώρα, επειδή η διεθνής οικονομική κρίση ανέδειξε όλες τις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας και μεγιστοποίησε τη βλάβη στην Ελλάδα, πού αλλιώς θα πέρναγε την κρίση σχεδόν ξώφαλτσα, λένε οι γνωρίζοντες.
Συμφωνούμε, αλλά για να συστρατευθούμε θέλουμε και εγγυήσεις πως ό,τι μας λένε πως συνέβαινε μέχρι σήμερα δεν θα ξαναγίνει στο μέλλον. Εγώ προσωπικά, αναρωτιέμαι: Τι σκεφτόταν ο αντιπρόεδρος της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας κ. Παπαδήμος, ένας πολύ σοβαρός τραπεζίτης, βαθύς γνώστης της ελληνικής οικονομίας και στενά συνδεδεμένος με το ΠΑΣΟΚ, όταν αρνήθηκε στο σημερινό πρωθυπουργό να δεχθεί τη θέση του επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας και ασφαλώς στη συνέχεια την ανάληψη του υπουργείου Οικονομίας;
Γιατί δεν δέχτηκε να γίνει ο νέος Καποδίστριας, να αφήσει τα υψηλά ευρωπαϊκά αξιώματα και να σώσει την Ελλάδα; Η απάντηση που δίνω στον εαυτό μου είναι ότι δέχεται να σταυρωθεί κάποιος ή επειδή πιστεύει ότι η σταύρωση του θα φέρει τη σωτηρία του κόσμου ή επειδή δεν καταλαβαίνει ότι είναι βαρύ και αδιέξοδο το τίμημα να το παίζει κανείς θεός.
Ο κ. Παπαδήμος, και γνώριζε ότι το ελληνικό πρόβλημα δεν έχει λύση, τουλάχιστον με το δεδομένο πολιτικό σκηνικό και δεν ήταν αναγκασμένος να το παίξει θεός στους ιθαγενείς για να βελτιώσει το βιογραφικό του και να καλύψει τις εξουσιαστικές του επιθυμίες.
Τι είναι, όμως, αυτό που εμποδίζει την Ελλάδα να μπει σε τροχιά ανατροπής των εγκλημάτων της και να πληρώσει βαρύ κόστος, αλλά με ουσιαστικό αποτέλεσμα; Δυστυχώς, η απάντηση δεν είναι αρεστή, αλλά είναι αληθινή. Φταίμε εμείς και μόνον εμείς.
Ο κακομαθημένος λαός, που θέλει τους συνδικαλιστές να κλείνουν τις επιχειρήσεις για να δείξουν αγωνιστικότητα! Ο λαός, που δηλώνει υπέρμαχος της διαφάνειας, αλλά θέλει να διορίσει το παιδί του αδιαφανώς και να βγάζει μαύρο χρήμα! Ο λαός, που δεν απαιτεί από τους πολιτικούς να πηγαίνουν φυλακή και όχι σπίτι τους, όταν τσεπώνουν μαύρο χρήμα ή βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον. Αν εμείς δεν αλλάξουμε, εμείς θα βουλιάξουμε. Οι άλλοι θα τρώνε τα κλεμμένα με την ησυχία τους. Όλα τα άλλα είναι μέτρα που ξαναοδηγούν στη μαύρη μας τρύπα, από άλλο δρόμο.
«Πρέπει να σώσουμε την ελληνική οικονομία από τη χρεοκοπία», ήταν το βαρύ μήνυμα του πρωθυπουργού Γ.Α. Παπανδρέου. Να τη σώσουμε. Ποιος θα έλεγε όχι; Αλλά από ποιους; Πώς; Και γιατί ειδικά τώρα; Τώρα, επειδή η διεθνής οικονομική κρίση ανέδειξε όλες τις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας και μεγιστοποίησε τη βλάβη στην Ελλάδα, πού αλλιώς θα πέρναγε την κρίση σχεδόν ξώφαλτσα, λένε οι γνωρίζοντες.
Συμφωνούμε, αλλά για να συστρατευθούμε θέλουμε και εγγυήσεις πως ό,τι μας λένε πως συνέβαινε μέχρι σήμερα δεν θα ξαναγίνει στο μέλλον. Εγώ προσωπικά, αναρωτιέμαι: Τι σκεφτόταν ο αντιπρόεδρος της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας κ. Παπαδήμος, ένας πολύ σοβαρός τραπεζίτης, βαθύς γνώστης της ελληνικής οικονομίας και στενά συνδεδεμένος με το ΠΑΣΟΚ, όταν αρνήθηκε στο σημερινό πρωθυπουργό να δεχθεί τη θέση του επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας και ασφαλώς στη συνέχεια την ανάληψη του υπουργείου Οικονομίας;
Γιατί δεν δέχτηκε να γίνει ο νέος Καποδίστριας, να αφήσει τα υψηλά ευρωπαϊκά αξιώματα και να σώσει την Ελλάδα; Η απάντηση που δίνω στον εαυτό μου είναι ότι δέχεται να σταυρωθεί κάποιος ή επειδή πιστεύει ότι η σταύρωση του θα φέρει τη σωτηρία του κόσμου ή επειδή δεν καταλαβαίνει ότι είναι βαρύ και αδιέξοδο το τίμημα να το παίζει κανείς θεός.
Ο κ. Παπαδήμος, και γνώριζε ότι το ελληνικό πρόβλημα δεν έχει λύση, τουλάχιστον με το δεδομένο πολιτικό σκηνικό και δεν ήταν αναγκασμένος να το παίξει θεός στους ιθαγενείς για να βελτιώσει το βιογραφικό του και να καλύψει τις εξουσιαστικές του επιθυμίες.
Τι είναι, όμως, αυτό που εμποδίζει την Ελλάδα να μπει σε τροχιά ανατροπής των εγκλημάτων της και να πληρώσει βαρύ κόστος, αλλά με ουσιαστικό αποτέλεσμα; Δυστυχώς, η απάντηση δεν είναι αρεστή, αλλά είναι αληθινή. Φταίμε εμείς και μόνον εμείς.
Ο κακομαθημένος λαός, που θέλει τους συνδικαλιστές να κλείνουν τις επιχειρήσεις για να δείξουν αγωνιστικότητα! Ο λαός, που δηλώνει υπέρμαχος της διαφάνειας, αλλά θέλει να διορίσει το παιδί του αδιαφανώς και να βγάζει μαύρο χρήμα! Ο λαός, που δεν απαιτεί από τους πολιτικούς να πηγαίνουν φυλακή και όχι σπίτι τους, όταν τσεπώνουν μαύρο χρήμα ή βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον. Αν εμείς δεν αλλάξουμε, εμείς θα βουλιάξουμε. Οι άλλοι θα τρώνε τα κλεμμένα με την ησυχία τους. Όλα τα άλλα είναι μέτρα που ξαναοδηγούν στη μαύρη μας τρύπα, από άλλο δρόμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου