Δραματική η προχθεσινή εικόνα στη Βουλή
Το πρόβλημα της κοινωνίας, που μπορεί να εξελιχθεί σε αντίδραση διάσπασης της κοινωνικής συνοχής -και αυτό είναι το πιο εφιαλτικό σενάριο- είναι το γεγονός ότι η απόγνωση έρχεται να αντικαταστήσει τις φοβίες για το μέλλον του τόπου, που ενδημούσαν εδώ και 30 χρόνια, ολοένα αυξανόμενες.
Οι φοβίες όμως, ακόμα και ο πανικός, είχαν μια βαλβίδα αποσυμπίεσης της κοινωνικής οργής. Την ελπίδα ότι μια άλλη κυβέρνηση, ένα άλλο κόμμα, ένα άλλο κυβερνητικό σχήμα μπορεί να ανατρέψει τις συνθήκες επέκτασης του κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού AIDS του τόπου, το οποίο κατέστρεφε συστηματικά το κοινωνικό ανοσοποιητικό σύστημα.
Σήμερα, εξήντα μόλις μέρες μετά την απολύτως νωπή λαϊκή εντολή της 4ης Οκτωβρίου, η ελπίδα ξεθωριάζει και τείνει να σβήσει, αφού το επίσημο κράτος ανακηρύσσει «έχοντες και κατέχοντες» τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους των… 2.000 ευρώ!..
Και αρκούν λίγες ώρες από την εξαγγελία για να εκμανεί ακόμα και η πειθήνια κοινοβουλευτική ομάδα που στηρίζει την κυβέρνηση. Ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, σε μια πρωτοφανή κοινοβουλευτική πραγματικότητα, «ξεφωνίζει» τον υπερυπουργό του, που λειτουργεί με την απόλυτη έγκριση του πρωθυπουργού τους, και αναγκάζει όλο το κυβερνητικό σύστημα να αναδιπλωθεί και να χαρακτηρίσει πλέον «πλούσιους» τους συνταξιούχους των 2.800 ευρώ, για να μη διακινδυνεύσει την ανατροπή της δεδηλωμένης πλειοψηφίας με μια καταψήφιση της αρχικής ρύθμισης, αν επέμενε σε αυτήν.
Πολύ λίγο μας ενδιαφέρουν τα εσωκομματικά παιγνίδια οποιουδήποτε κόμματος και οι ισορροπίες τους. Αλλά δεν μπορεί να μη μας ενδιαφέρει, ως κοινωνία πολιτών, το φαινόμενο που ζούμε.
Μια κυβέρνηση σε πραγματική κρίση είναι ό,τι ένας καπετάνιος σε μεγάλη φουρτούνα. Αν αυτός δεν δείχνει βέβαιος για τις αποφάσεις του για την ασφαλή πορεία του σκάφους, το πλήρωμα θα επαναστατήσει και οι επιβάτες θα πανικοβληθούν, με κίνδυνο να ανατρέψουν και να βυθίσουν το σκάφος πριν το κάνει η φουρτούνα. Σε τέτοιες συνθήκες μόνον η φανερή και επιβεβαιούμενη από τις κινήσεις του ψυχραιμία του καπετάνιου μπορεί να οδηγήσει την κρίση σε ομαλή έκβαση.
Προχθές στη Βουλή, όμως, εκδηλώθηκε, πολύ νωρίς για τους καπετάνιους του κράτους, το εφιαλτικό σενάριο της απώλειας των πρωτοβουλιών του καπετάνιου και της επανάστασης του πληρώματος. Αν ακολουθήσει και ο πανικός των επιβατών… αυτό θα το δείξει ο αμέσως επόμενος χρόνος.
Το πρόβλημα της κοινωνίας, που μπορεί να εξελιχθεί σε αντίδραση διάσπασης της κοινωνικής συνοχής -και αυτό είναι το πιο εφιαλτικό σενάριο- είναι το γεγονός ότι η απόγνωση έρχεται να αντικαταστήσει τις φοβίες για το μέλλον του τόπου, που ενδημούσαν εδώ και 30 χρόνια, ολοένα αυξανόμενες.
Οι φοβίες όμως, ακόμα και ο πανικός, είχαν μια βαλβίδα αποσυμπίεσης της κοινωνικής οργής. Την ελπίδα ότι μια άλλη κυβέρνηση, ένα άλλο κόμμα, ένα άλλο κυβερνητικό σχήμα μπορεί να ανατρέψει τις συνθήκες επέκτασης του κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού AIDS του τόπου, το οποίο κατέστρεφε συστηματικά το κοινωνικό ανοσοποιητικό σύστημα.
Σήμερα, εξήντα μόλις μέρες μετά την απολύτως νωπή λαϊκή εντολή της 4ης Οκτωβρίου, η ελπίδα ξεθωριάζει και τείνει να σβήσει, αφού το επίσημο κράτος ανακηρύσσει «έχοντες και κατέχοντες» τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους των… 2.000 ευρώ!..
Και αρκούν λίγες ώρες από την εξαγγελία για να εκμανεί ακόμα και η πειθήνια κοινοβουλευτική ομάδα που στηρίζει την κυβέρνηση. Ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, σε μια πρωτοφανή κοινοβουλευτική πραγματικότητα, «ξεφωνίζει» τον υπερυπουργό του, που λειτουργεί με την απόλυτη έγκριση του πρωθυπουργού τους, και αναγκάζει όλο το κυβερνητικό σύστημα να αναδιπλωθεί και να χαρακτηρίσει πλέον «πλούσιους» τους συνταξιούχους των 2.800 ευρώ, για να μη διακινδυνεύσει την ανατροπή της δεδηλωμένης πλειοψηφίας με μια καταψήφιση της αρχικής ρύθμισης, αν επέμενε σε αυτήν.
Πολύ λίγο μας ενδιαφέρουν τα εσωκομματικά παιγνίδια οποιουδήποτε κόμματος και οι ισορροπίες τους. Αλλά δεν μπορεί να μη μας ενδιαφέρει, ως κοινωνία πολιτών, το φαινόμενο που ζούμε.
Μια κυβέρνηση σε πραγματική κρίση είναι ό,τι ένας καπετάνιος σε μεγάλη φουρτούνα. Αν αυτός δεν δείχνει βέβαιος για τις αποφάσεις του για την ασφαλή πορεία του σκάφους, το πλήρωμα θα επαναστατήσει και οι επιβάτες θα πανικοβληθούν, με κίνδυνο να ανατρέψουν και να βυθίσουν το σκάφος πριν το κάνει η φουρτούνα. Σε τέτοιες συνθήκες μόνον η φανερή και επιβεβαιούμενη από τις κινήσεις του ψυχραιμία του καπετάνιου μπορεί να οδηγήσει την κρίση σε ομαλή έκβαση.
Προχθές στη Βουλή, όμως, εκδηλώθηκε, πολύ νωρίς για τους καπετάνιους του κράτους, το εφιαλτικό σενάριο της απώλειας των πρωτοβουλιών του καπετάνιου και της επανάστασης του πληρώματος. Αν ακολουθήσει και ο πανικός των επιβατών… αυτό θα το δείξει ο αμέσως επόμενος χρόνος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου