Η ενότητα εξαρτάται από την συνείδηση


Η πολυθρύλητη ενότητα του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας διασφαλίζεται μόνο αν όσοι συμμετάσχουν στην εκλογή της 29ης Νοεμβρίου ψηφίσουν κατά συνείδηση, με καθαρό μυαλό, με λογισμό και μ’ όνειρο. Η άποψη ότι οι άνθρωποι είναι κοπάδια μεταφερόμενα ανάλογα με την καθοδήγηση που κάθε φορά δέχονται, είναι και επικίνδυνη και αντιδημοκρατική.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας σήμερα δεν είναι ούτε ποιος θα κρατήσει τη σφραγίδα της ούτε πώς θα φανατιστούν περισσότερο οι μεν εναντίον των δε. Διότι αν κάτι τέτοιο συμβεί, τότε χωρίς αμφιβολία πολύ σύντομα θα μιλάμε για ένα μικρό κόμμα, όπου κάποιοι θα έχουν τη σφραγίδα και θα δηλώνουν νικητές, αλλά μέσα στο φανατισμό τους θα ξεχνούν ότι ο αντίπαλος δεν βρίσκεται μέσα στο κόμμα τους.

Το αψίκορο πάθος -ελάττωμα και συνάμα αρετή της φυλής- δεν πρόκειται να βοηθήσει και σ’ αυτήν την περίπτωση. Σε καιρό ειρήνης, το αψίκορο πάθος συνήθως καταλήγει σε μια πρόσκαιρη νίκη, ακολουθούμενη από αλλεπάλληλες ήττες και ταπεινώσεις.

Δεν είναι η πρώτη φορά που όλα δείχνουν πως η Νέα Δημοκρατία θα περάσει από μια μακρά περίοδο νύχτας και ανυπαρξίας. Ο αντίπαλος στέκει στη γωνία και τρίβει τα χέρια του. Την ίδια ώρα -και λόγω της μακράς εσωκομματικής προεκλογικής περιόδου- οι διεκδικητές της προεδρίας υποχρεώνονται να δίνουν απαντήσεις επί παντός επιστητού. Λες και κρίνονται τώρα ως διεκδικητές της πρωθυπουργίας, λες και μπροστά μας έχουμε εθνικές εκλογές.

Ετσι, ακούμε σειρά από «θα», αλλά βέβαια δεν ακούμε το «πώς». Αλλά το «θα» -όπως και το «αν» που έλεγε ο Κολοκοτρώνης- σ’ αυτή τη χώρα πολλές φορές το έσπειραν και δεν φύτρωσε. Ο ελληνικός λαός, όμως, (και επομένως και οι Νεοδημοκράτες) έχει χορτάσει από «θα».

Αυτή τη στιγμή, το μόνο που πρέπει να ενδιαφέρει είναι ποιος θα τα καταφέρει καλύτερα να ανασυντάξει το κόμμα, ώστε να προσελκύσει περισσότερους πολίτες. Τα μεγάλα κόμματα, όπως η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ οφείλουν να λένε συνεχώς «ανοίξαμε και σας περιμένουμε». Χωρίς αποκλεισμούς και, κυρίως, χωρίς ρεβανσισμούς…