Γιατί δεν μας μιλούν για τα σοβαρά;δεν

Μια που τα κόμματα δίνουν σκληρή μάχη για το πώς θα εμφανιστούν στο debate για να μας πείσουν ότι αγωνίζονται και θα αγωνισθούν για τη σωτηρία μας, τους δίνουμε ένα θέμα που αξίζει να μας πουν αν το έχουν καν σκεφθεί, και μάλιστα τις ημέρες που αρχίζει η νέα σχολική περίοδος.

Θα άξιζε όμως να μας πουν τι νόημα έχουν δώσει σε ένα σχολείο που οδηγεί… στην ανεργία!

Η έρευνα του ΟΟΣΑ «Εducation at a Glance» για την εκπαίδευση και την εργασία στις χώρες-μέλη του, στην οποία η Ελλάδα εμφανίζεται να καταλαμβάνει την προτελευταία θέση (με τελευταίο το Μεξικό!) στην «εξαργύρωση» του πτυχίου στην αγορά εργασίας, αποδεικνύει ότι είναι ίδια τα ποσοστά ανεργίας για τους αποφοίτους της δευτεροβάθμιας και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης!

Η χώρα μας κατέχει μια αρνητική πρωτιά, με το ποσοστό των νέων που αποφοιτούν από την τριτοβάθμια εκπαίδευση (τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ) στην ώρα τους να είναι το χαμηλότερο της κατηγορίας, δηλαδή μόλις ένας στους πέντε!

Αντίθετα, όπως προκύπτει από τη διεθνή έρευνα, η χώρα μας βρίσκεται στην τρίτη υψηλότερη θέση σε ό,τι αφορά τα ποσοστά αποφοίτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, γεγονός που αποδεικνύει και την κοινωνική πρόοδο που έχει επιτευχθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Επίσης επιβεβαιώνεται ότι είναι λιγοστές οι ώρες διδασκαλίας των ελληνικών σχολείων.

«Η εκπαίδευση γενικώς παρέχει ασφάλεια έναντι της ανεργίας, ειδικά στο πλαίσιο της οικονομικής ύφεσης. Σε όλες τις χώρες πλην της Ελλάδας και του Μεξικού οι ρυθμοί ανεργίας μεταξύ όσων δεν έχουν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και όσων έχουν τελειώσει την τριτοβάθμια διαφέρουν πολύ» αναφέρεται στην αποκαλυπτική έρευνα.

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, «ο υψηλός βαθμός διαρροής των σπουδαστών προ του πτυχίου, ενδέχεται να υποδεικνύει ότι το εκπαιδευτικό σύστημα δεν συνάδει με τις ανάγκες των φοιτητών», αναφέρεται.

Χρειάζεται να μάθουμε και άλλα. « Αν δεν αλλάξουμε θα βουλιάξουμε», που λέει μονότονα και ο Γ. Παπανδρέου.
Ούτε όμως στα 20 χρόνια του ΠΑΣΟΚ αλλάξαμε ούτε βεβαίως αργότερα.

Και το πιο άσχημο είναι ότι εκείνοι που μας ζητούν να αλλάξουμε δεν αλλάζουν.

Δεν ασχολούνται με αυτό το πρόβλημα κατά προτεραιότητα.

Ίσως επειδή είναι απασχολημένοι με τη μοιρασιά του προεκλογικού τους τηλεοπτικού χρόνου.