ή πλευρά. Στο έγγραφο αυτό εγένετο αναφορά να υπάρξη επανεξέτασις των διεθνών συνθηκών που διέπουν το καθεστώς του Αιγαίου!!! Τόνιζα δε πως τούτο σημαίνει προσπάθεια επισημοποιήσεως των ονομαζομένων (εκ μέρους της Τουρκίας) «γκρίζων ζωνών» ζήτημα που, αυτονοήτως, δημιουργεί και θέμα συνδιαχειρήσεως και συνιδιοκτησίας με την Τουρκία σε πλείστα όσα σημεία του Αιγαίου μας.Δυστυχώς, οι εξελίξεις έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι η Αγκυρα, έχοντας και αυτή γνώσιν του απαραδέκτου αυτού «non paper» των Αμερικανών – και υπό την έννοιαν αυτήν την υποστήριξιν της Ουάσιγκτων – προχωρεί, εκβιάζει ας λέμε καλύτερα, προς την συγκεκριμένη κατεύθυνσι.
Τι, ακριβώς, πράττει: Εντείνει την προκλητικότητά της στο Αιγαίο όχι μόνον με συνεχείς παραβιάσεις του εναερίου χώρου μας, αλλά και με συστηματικές υπερπτήσεις σε νήσους γενικώς του ανατολικού Αιγαίου, φθάνοντας όχι μόνον ύπερθεν του Αγαθονησίου και του Φαρμακονησίου, αλλά ακόμη και στους Φούρνους. Κύριος οίδεν πού θα φθάσουν, σήμερα, αύριο, γενικώς κατά το αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα, οι υπερπτήσεις αυτές.
Δεν μου αρέσει να κινδυνολογώ, πιστεύω, όμως, ότι η εντεινόμενη αυτή προκλητικότης δεν έχει να κάνει, απλά και μόνον με την εξαγωγή εσωτερικών προβλημάτων της γείτονος χώρας (π.χ. σύγκρουσις Ισλαμιστών – Κεμαλικών), αλλά με απόφασι της Αγκυρας, (απόφασις, επαναλαμβάνω που ενισχύεται από την υποστήριξη των Αμερικανών) να μας οδηγήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, επί του θέματος ακριβώς, που θίγεται στο έγγραφο που προαναφέρθη. Ητοι σε επανεξέτασι του καθεστώτος του Αιγαίου.
Στις ανησυχίες μου αυτές συντείνει και το γεγονός ότι ο βοηθός Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιος για Ευρωπαϊκές υποθέσεις Φιλιπ Γκόρντον σε συνέντευξη που παρεχώρησε, προ ημερών, στην «Καθημερινή» εξέφρασε σοβαρές ανησυχίες για πιθανό θερμό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδος – Τουρκίας, τονίζοντας ότι «πρόκειται για μια επικίνδυνη κατάστασι, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ατύχημα». Ας συνδυάσει ο Αναγνώστης το προαναφερθέν «non paper» με τις «ανησυχίες» του κ. Γκόρντον για να καταλήξει, ασφαλώς, να ανησυχήσει και αυτός όσο και ο γράφων. Και πιστεύω ότι όλοι μαζί θα ανησυχήσουμε, περισσότερο εάν αναλογισθούμε στο θέμα ακόμη, δύο παραμέτρους!..
Η πρώτη αφορά στην βαθύτατη ενόχλησι της Ουάσιγκτων από το «veto» που, προ μηνών, ήσκησε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Κ. Καραμανλής στο ζήτημα της εντάξεως των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και εκ παραλλήλου στις στενές σχέσεις που ανέπτυξε πάλι ο κ. Καραμανλής με τον Β. Πούτιν στο ενεργειακό (και όχι μόνον!…) που, ως γνωστόν, ενδιαφέρει τα μέγιστα, για την περιοχή, τους πέραν του Ατλαντικού… «φίλους και συμμάχους».
Η δεύτερη παράμετρος, σε ό,τι αφορά την ανησυχία μου για ενδεχόμενη πολύ σοβαρή έντασι στις σχέσεις μας με την Τουρκία, έχει να κάνει με κάτι που δεν ξεχνώ επ’ ουδενί λόγω: Εκτός του επεισοδίου στα Ιμια, όλα τα άλλα δημιουργήθηκαν μέσα στο δίμηνο Ιούλιο – Αύγουστο. Αρχίζοντας από τα της Κύπρου και τελειώνοντας στα του Αιγαίου, πάντοτε μέσα στην θερινή ραστώνη, μας χορεύει η Αγκυρα. Προσοχή, λοιπόν, τα πράγματα δεν αφορούν, τούτη την φορά, απλώς, στην «συνηθισμένη» προκλητικότητα των Τούρκων. Πρόκειται, κατά την άποψί μου, περί σοβαροτάτου προβλήματος, ας προσέξει η Κυβέρνησις και προσωπικώς ο Πρωθυπουργός καθ ‘όσον …οι καιροί ου μενετοί! Εννοώ ας μην μας πιάσουν (και αυτή την φορά) οι Τούρκοι στον ύπνο.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΖΑΦΕΙΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου