Οπως ακριβώς μια ανατολή που κάνει τη θάλασσα να σκιρτήσει μπορεί να ξυπνήσει μέσα μας και μια αναζήτηση, έτσι ο φοιτητής της δεκαετίας του ΄70 Χέρμαν ένιωσε μέσα του το σκίρτημα για τη φιλοσοφία μέσα από το άκουσμα της μουσικής και των στίχων ενός συγκροτήματος της ροκ. Από τότε κολύμπησε αρκετά βαθιά στον στοχασμό των μεγάλων του νου, αλλά του πήρε 15 χρόνια να κατανοήσει αυτά που τώρα μας παρέδωσε σε μορφή βιβλίου. Επίσης, προκειμένου να βρει τις γέφυρες μεταξύ Παρμενίδη και Πυθαγόρα, ταξίδεψε σαν τον Κικέρωνα σε όλη τη Μεγάλη Ελλάδα, ιχνηλατώντας τις ελληνικές αποικίες της Ιταλίας και ξαναζώντας με τη φαντασία του τον ολοκληρωτικό πόλεμο που εξαπέλυσε ο Πυθαγόρας κατά των «γκλαμουράτων Συβαριτών» και πήγε στην Ελέα για να νιώσει το περιβάλλον όπου έζησε και δίδαξε ο Παρμενίδης, αλλά και στον Ναό των Μουσών για να δει το μέρος όπου άφησε την πνοή του ο Πυθαγόρας.Το αποτέλεσμα είναι ένα εκπληκτικό βιβλίο, ένα φιλοσοφικό ταξίδι που πραγματικά αξίζει να το κάνει κανείς έστω και μία φορά στη ζωή του. Ειλικρινά δεν ξέρω τι να πρωτοζηλέψω στη δουλειά αυτού του «μελετητή υπό τον ήχο των Van der Graaf Generator»: Την επιμονή του να σηκώνει πέτρες που άλλοι τις προσπέρασαν απρόσεκτα; Τη συγκριτική του οξυδέρκεια να βλέπει επιρροές σκέψης που δεν χαράχτηκαν με ευκρίνεια σε αρχαιολογικά ευρήματα; Την ολιστική ματιά του στη φιλοσοφία που του επέτρεψε να συνδέσει διαχρονικά την αναζήτηση του Θεού από τον Παρμενίδη ως σήμερα; Ή τον επαγγελματισμό τού να καταγράφει σημειώσεις και σχόλια για κάθε τι ξεχασμένο ή άγνωρο; (Μόνο το παράρτημα, οι υποσημειώσεις, η βιβλιογραφία και το ευρετήριο πιάνουν 208 σελίδες.) Τελικά αυτός ο «ξένος» μάλλον έχει «βάλει τα γυαλιά» σε πολλούς από τους της ημετέρας παιδείας μετέχοντες και αρχαιολατρικώς κλαυθμυρίζοντες!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου