ποιος ακούει ότι η μια μόνη καμπάνα δεν ακούει παρά έναν ήχο

Σάββατο 2 Αυγούστου 2008

Τα 3 σενάρια του μεγάλου συνασπισμού

Όνειρο θεωρούν οι εκλογολόγοι την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές
Ποιες παραλλαγές και συνδυασμούς επεξεργάζονται τα επιτελεία των κομμάτων αλλά και οι δημοσκόποι, καθώς θεωρούν ότι το επόμενο διάστημα «θα τα βρούμε μπροστά μας»
Σενάρια μεγάλου συνασπισμού Ν.Δ.ΠΑΣΟΚ βλέπουν εκλογολόγοι και αναλυτές μελετώντας τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων της τελευταίας περιόδου που καταδεικνύουν ότι κανένα κόμμα δεν μπορεί να κερδίσει την πολυπόθητη αυτοδυναμία. Η προοπτική αυτή έχει αρχίσει να γίνεται ορατή στον πολιτικό ορίζοντα παρά το γεγονός ότι οι πολίτες καταθέτουν στις μετρήσεις της κοινής γνώμης την επιθυμία τους για εκλογική σύμπραξη ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.

Ωστόσο, ένα τέτοιο σενάριο, που- λόγω του εκλογικού νόμου προϋποθέτει την πρωτιά του ΠΑΣΟΚ στις κάλπες - εκτιμάται ότι δεν θα περπατήσει λόγω της σταθερής άρνησης της Κουμουνδούρου να συνεργαστεί εκλογικά με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Η πρόσφατη διαπίστωση του Γιώργου Αλογοσκούφη ότι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας θα μπορούσε να υπάρξει συνεργασία μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ απορρίφθηκε κατηγορηματικά από τη Χαριλάου Τρικούπη ως «επικοινωνιακό πυροτέχνημα» και σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Την ίδια ώρα όμως, όπως λένε αναλυτές, είναι ένα από τα λίγα σενάρια που μπορούν να σταθούν σήμερα προκειμένου να μην οδηγηθεί η χώρα στην ακυβερνησία.
Αυτά τα σενάρια έχουν αρχίσει να τα επεξεργάζονται ήδη τα επιτελεία των κομμάτων αλλά και οι δημοσκόποι, θεωρώντας ότι το επόμενο διάστημα θα τα βρούμε μπροστά μας και τότε θα πρέπει κάποιοι να λάβουν σημαντικές πολιτικές αποφάσεις.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΒΟΥΛΑ ΚΕΧΑΓΙΑ

1Το σενάριο με πρωτιά Ν.Δ.
Η Νέα Δημοκρατία, παρά τις πιέσεις που δέχεται λόγω της οικονομικής κρίσης, καταφέρνει να αναδειχθεί πρώτο κόμμα στις εθνικές εκλογές, χωρίς ωστόσο να κερδίσει και την αυτοδυναμία.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα ο πρόεδρος του κόμματος θα πρέπει να αρχίσει διερευνητικές επαφές με τους αρχηγούς των άλλων κοινοβουλευτικών κομμάτων για να αναζητηθεί η δυνατότητα συγκρότησης κυβέρνησης. Ο κ. Καραμανλής, έχοντας το συγκριτικό πλεονέκτημα, απευθύνεται στο δεύτερο κόμμα, στο ΠΑΣΟΚ: ουσιαστικά τού «βάζει το μαχαίρι στον λαιμό», με τη διακήρυξη «συνεργασία ή χάος». Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ απορρίπτει κατηγορηματικά τη συγκυβέρνηση επικαλούμενο πρωτίστως ιδεολογικές διαφορές με ένα κόμμα της Δεξιάς.
Έτσι, το ΠΑΣΟΚ ικανοποιεί την συντριπτική πλειονότητα των ψηφοφόρων του και των στελεχών του που σήμερα υποστηρίζουν ότι «συνεργασία με τη Ν.Δ. θα σήμαινε καταστροφή και διάλυση της δημοκρατικής παράταξης». Σε αυτή την περίπτωση όμως δίνεται το άλλοθι στη Ν.Δ. να υποστηρίξει ότι το ΠΑΣΟΚ είναι εκείνο που επιθυμεί την ακυβερνησία στη χώρα και επομένως έχει την ευθύνη για το αν οι πολίτες αναγκάζονται να σύρονται σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Τις ίδιες επαφές κάνει ο κ. Καραμανλής και με τα κόμματα της Αριστεράς, προκειμένου να εμφανιστεί ότι εξαντλεί όλες τις εναλλακτικές δυνατότητες για να κυβερνηθεί η χώρα. Δεν καταφεύγει στον ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη (εφόσον επανεκλεγεί στη Βουλή) προκειμένου η Ν.Δ. να μην κολλήσει ξανά πάνω της την ταμπέλα της ακροδεξιάς. Η χώρα οδηγείται σε εκλογές τις επόμενες 30 ημέρες, με τον κ. Καραμανλή να προβάλλει το φόβητρο της ακυβερνησίας.

2 Σενάριο με πρωτιά ΠΑΣΟΚ
Ακόμα κι αν το ΠΑΣΟΚ σπάσει στις εκλογές την παράδοση των δημοσκοπήσεων που το δείχνουν στη δεύτερη θέση από το 2004, θεωρείται πλέον αδύνατο να αποσπάσει την αυτοδυναμία. Σε αυτή την περίπτωση το ΠΑΣΟΚ, έχοντας πάρει τη διερευνητική εντολή, προσπερνά τη Νέα Δημοκρατία και προσφεύγει στα κόμματα της Αριστεράς αναζητώντας δυνατότητες συνεργασίας.
Το ΠΑΣΟΚ έτσι θα εκπληρώσει τον πόθο του 42% των ψηφοφόρων, που δηλώνουν ότι θα ψήφιζαν μία συμμαχία ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι απορριπτική διότι η Κουμουνδούρου θα έχει συγκεντρώσει τέτοια ποσοστά που θα της επιτρέπουν τη σκληρή διαπραγμάτευση και μία πιο αρνητική στάση απέναντι στον δικομματισμό, η οποία θα υπαγορεύεται και από τη λογική ότι «ήρθε η ώρα να αλλάξουν τα πράγματα στο πολιτικό σκηνικό».
Το ίδιο θα ισχύσει και με το ΚΚΕ- αν και δεν θεωρείται βέβαιο ότι το ΠΑΣΟΚ θα αναζητήσει στον Περισσό τη συνεργασία- ενώ δεν τίθεται θέμα διερευνητικών επαφών με τον ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη. Οι επαφές καταλήγουν σε ναυάγιο. Το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι πάει κόντρα στη θέληση της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης και ελπίζει ότι στις εκλογές που θα ακολουθήσουν σε 30 ημέρες θα πείσει ένα σημαντικό ποσοστό πασοκογενών ψηφοφόρων της Αριστεράς να συμπαραταχθούν και πάλι με το ΠΑΣΟΚ, μπροστά στον κίνδυνο διαιώνισης της κυριαρχίας της συντηρητικής παράταξης.

3 Και το σενάριο της συγκυβέρνησης
Η Νέα Δημοκρατία κερδίζει τις εκλογές χωρίς όμως να συγκεντρώνει την απαιτούμενη αυτοδυναμία και το ΠΑΣΟΚ έρχεται δεύτερο κόμμα έχοντας σε απόσταση αναπνοής, στην τρίτη θέση, τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κώστας Καραμανλής στις διερευνητικές επαφές αποσπά τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ για κυβέρνηση συνεργασίας. Η Αριστερά θεωρεί ότι επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις της πως υπήρχε προσυνεννόηση των δύο μεγάλων κομμάτων για έναν μεγάλο συνασπισμό και από την επομένη της συγκρότησης κυβέρνησης θέτει επιτακτικά το ζήτημα της αλλαγής για να έρθει η μεγάλη ανατροπή στον τόπο. Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει σημαντικές απώλειες που κατευθύνονται κυρίως προς τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ.

ΑΙΧΜΕΣ
Το «τέλος του ΠΑΣΟΚ»

Μπορεί στο ΠΑΣΟΚ να μην έχουν ακόμα ερμηνεύσει το αποτέλεσμα των προηγούμενων βουλευτικών εκλογών, αλλά μέσα σε δεκαπέντε μέρες κατάφεραν να ερμηνεύσουν το αποτέλεσμα των επόμενων ευρωεκλογών: ο πρόεδρος του Κινήματος κατέληξε ότι, είτε χάσουν είτε κερδίσουν, δεν σημαίνει τίποτα. Το διακύβευμα είναι οι επόμενες βουλευτικές. Εκεί, ύστερα από μεγάλη συζήτηση, έχουν καταλήξει ότι θέλουν να κερδίσουν. Για την ακρίβεια, θέλουν να πάρουν αυτοδυναμία και στη συνέχεια να προτείνουν στον Συνασπισμό συγκυβέρνηση. Ο συνασπισμός με τον Συνασπισμό θα προωθήσει τις μεγάλες αλλαγές, για τις οποίες θα πληροφορηθούμε εν καιρώ. Το μόνο που μπορούμε να εικάσουμε επί του παρόντος, γνωρίζοντας τις αντισυστημικές θέσεις της ηγεσίας του ΣΥΝ, είναι ότι οι αλλαγές θα κινούνται σε άκρως «προοδευτική κατεύθυνση».
Αντίθετα, αποκλείεται η συγκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ. Η σχετική περικοπή της συνέντευξης Αλογοσκούφη ενεργοποίησε τα αμυντικά αντανακλαστικά και των δύο κομμάτων. Αν όμως στη Ν.Δ. καταφεύγουν στην επίκληση των πλεονεκτημάτων των μονοκομματικών κυβερνήσεων, η επιχειρηματολογία στο ΠΑΣΟΚ είναι ενδεικτική της ψυχολογίας που έχει επικρατήσει στο Κίνημα. Ακούσαμε από στελέχη ότι ένας «μεγάλος συνασπισμός» θα σημάνει το τέλος του ΠΑΣΟΚ. Το επιχείρημα είναι σωστό, εφόσον το ΠΑΣΟΚ θα είναι δεύτερο κόμμα και κατά συνέπεια ο ελάσσων πόλος της συγκυβέρνησης. Υποδηλώνει, δηλαδή, ότι αυτή τη στιγμή οι προσδοκίες μέσα στο κόμμα είναι χαμηλές, όχι μόνο για τις ευρωεκλογές αλλά και για τις βουλευτικές. Στο πνεύμα αυτό, είναι φυσικό να περνάει από το μυαλό των ανθρώπων «το τέλος του ΠΑΣΟΚ», κάτι αδιανόητο σε προγενέστερες εποχές.
Παρά ταύτα, το πιθανότερο είναι ότι το ΠΑΣΟΚ θα επιβιώσει. Εννοείται, όχι το «μικρό ΠΑΣΟΚ», αλλά το ΠΑΣΟΚ που θα κυβερνήσει ξανά. Το ζήτημα είναι για πόσο καιρό η χώρα θα εξακολουθήσει να υφίσταται τη διακυβέρνηση της Δεξιάς. Και η απάντηση συναρτάται με την ανάληψη της ευθύνης για τα χαμένα χρόνια, αυτά που συνεχίζουμε να ζούμε.
ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου