Προειδοποίηση στον Ερντογάν, όχι απαγόρευση

Αποφάσισε οριακά το Συνταγματικό Δικαστήριο
η νίκη της δημοκρατίας στην Τουρκία χαιρέτισαν κορυφαία στελέχη του ΑΚΡ, μετά την απαλλακτική για το κυβερνών Κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Οντως, η περικοπή κατά 50% της κρατικής επιχορήγησης προς το ΑΚΡ, αντί της απαγόρευσης του κόμματος που ζητούσε ο γενικός εισαγγελέας Α. Γιαλτσίνκαγια, θα καταγραφεί ως ορόσημο στην πολιτική ιστορία της Τουρκίας. Αυτή τη φορά δεν συντελέσθηκε δικαστικό πραξικόπημα εις βάρος κυβερνώντος κόμματος, κατά τα πρότυπα του «μεταμοντέρνου πραξικοπήματος», που το 1997 είχε ανατρέψει και θέσει εκτός νόμου τον Νετσμετίν Ερμπακάν και το Κόμμα του της Ευημερίας (ΡΕΦΑ). Από το κόμμα αυτό προέρχεται ο Ταγίπ Ερντογάν, ο πραγματικός νικητής της τελευταίας αυτής αναμέτρησης με το κεμαλικό κατεστημένο στην Τουρκία. Ο πρωθυπουργός, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Α. Γκιουλ και 69 ακόμη υψηλόβαθμα στελέχη διέτρεξαν τον κίνδυνο του πολιτικού εξοστρακισμού, κατηγορούμενοι ότι απεργάζονται την εγκαθίδρυση θεοκρατικού καθεστώτος.

Πώς ψήφισαν οι δικαστές
Τελικώς βρέθηκε η «χρυσή τομή» στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Για να τεθούν εκτός νόμου το ΑΚΡ και η ηγεσία του χρειαζόταν η ψήφος των επτά από τους ένδεκα δικαστές. Ομως, μόνον έξι ψήφισαν υπέρ της απαγόρευσης, ένας κατά και τέσσερις υπέρ της περικοπής της χρηματοδότησης, κρίνοντας ότι το ΑΚΡ είναι κέντρο δραστηριοτήτων κατά της εκκοσμίκευσης, αλλά όχι τόσο σοβαρών, ώστε να δικαιολογείται η απαγόρευσή του, όπως εξήγησε ο πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου Χασίμ Κιλίτς.

«Η ετυμηγορία μας πρέπει να θεωρηθεί προειδοποίηση, και μάλιστα σοβαρή, προς το ΑΚΡ» προειδοποίησε ο κ. Κιλίτς, που όμως έδειχνε μάλλον συγκινημένος αφού η αρνητική ψήφος ήταν η δική του. Πληροφορίες περί διχογνωμίας στο εσωτερικό του δικαστηρίου, ενδεικτικής της τελικής έκβασης, είχαν διαρρεύσει μετά την έκθεση - εκτίμηση του εισηγητή Οσμάν Τζαν, ο οποίος συμβούλευε να μην τεθεί εκτός νόμου το ΑΚΡ στις 18 Ιουλίου. Εκτοτε άρχισε η φημολογία περί πιθανής «τιμωρίας» μόνον του κ. Ερντογάν ή και ορισμένων στελεχών. Ομως, φημολογίες και ενέργειες ή αποφάσεις επιβουλευτικές προς την κυβέρνηση ή τον πρωθυπουργό πλαισιώνονταν όλο αυτό τον καιρό με συλλήψεις υπόπτων της υπόθεσης Εργκένεκον. Παράλληλα, «πνεύμα ανεξαρτησίας» στην τουρκική Δικαιοσύνη εκδηλώθηκε και όταν ο άλλος γενικός εισαγγελέας της Κωνσταντινούπολης, Αϊκούτ Εντζίν δημοσιοποίησε κατηγορητήριο 2.445 σελίδων εις βάρος 86 «επίλεκτων» της Εργκένεκον. Αυτοί, εκτός από σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης, κατηγορούνται ουσιαστικά για όλα τα αμαρτήματα του τουρκικού παρακράτους, δολοφονίες σαν του Χραντ Ντινκ ή και σχέδια δολοφονίας υψηλών προσώπων, όπως είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολμαίος ή ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός.

Πορεία παράλληλη ακολούθησαν οι αποκαλύψεις για την Εργκένεκον και οι απειλές κατά της κυβέρνησης καθ' όλο το διάστημα της τελευταίας παρατεταμένης αντιπαράθεσης του κεμαλικού κατεστημένου με την κυβέρνηση Ερντογάν. Πριν από την ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου, προηγήθηκαν «μπαράζ» αποκαλύψεων για την Εργκένεκον και τους συντελεστές της, πληθώρα δημοσιευμάτων κατά της απαγόρευσης σε δυτικές εφημερίδες, ατυχώς όμως και η σφαγή στο Γκιουνγκιορέν της Κωνσταντινούπολης, που κόστισε τη ζωή σε 17 ανυποψίαστους πολίτες.

Κάποιοι είδαν την επίθεση αυτή σαν ύστατη και ειδεχθή εκδήλωση ενός σκοτεινού κόσμου και ενός κατεστημένου, που βλέπουν να επέρχεται το τέλος μιας εποχής.