ποιος ακούει ότι η μια μόνη καμπάνα δεν ακούει παρά έναν ήχο

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Στο δρόμο της Ιρλανδίας 

 ΑΛΛΟΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ


Η Ελλάδα κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μία πορεία οικονομικής και κοινωνικής πτώσης ανάλογη με εκείνη της Ιρλανδίας. Η ιρλανδική οικονομία, η άλλοτε «κέλτικη τίγρης», βρίσκεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες της χρεοκοπίας των μεγάλων τραπεζών της χώρας.
Το πρόγραμμα στήριξης των τραπεζών έχει απορροφήσει πάνω από 50 δισεκατομμύρια ευρώ, με αποτέλεσμα να φτάσει το δημοσιονομικό έλλειμμα το 30% του ΑΕΠ για το 2010, να εκτοξευτεί το δημόσιο χρέος στο 100% του ΑΕΠ και να χάνονται οι θυσίες των Ιρλανδών στη μαύρη τρύπα της τραπεζικής χρεοκοπίας.
Μεγάλες εκκρεμότητες
Ανάλογες εξελίξεις παρατηρούνται στη χώρα μας, η οποία, βέβαια, δεν έχει πρόβλημα με το τραπεζικό της σύστημα αλλά με τις εκκρεμότητες που έχουν δημιουργήσει η δημόσια διοίκηση και ο ευρύτερος δημόσιος τομέας της οικονομίας.
Οι ειδικοί της Eurostat ετοιμάζουν την αναθεώρηση προς τα πάνω του δημοσιονομικού ελλείμματος για το 2009, το οποίο αναμένεται να ξεπεράσει το 15,5% του ΑΕΠ. Από τη στιγμή που χάθηκε ο διαχειριστικός, δημοσιονομικός έλεγχος από την Αθήνα και πέρασε στις Βρυξέλλες και την τρόικα λαμβάνονται αυθαίρετες αποφάσεις για το ύψος του ελλείμματος, του χρέους και των υποχρεώσεών μας. Δεν γίνεται προσπάθεια σταδιακής απορρόφησης των εκκρεμοτήτων που έχουν δημιουργηθεί σε βάθος χρόνου, αλλά παίρνονται αποφάσεις που μας εκθέτουν σε νέους κινδύνους και μεγαλώνουν την απόσταση που πρέπει να καλύψουμε για να επιτύχουμε τη δημοσιονομική σταθεροποίηση.
Ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου αποδίδει ευθύνες για τη διεύρυνση του ελλείμματος το 2009 στην κυβέρνηση Καραμανλή και στη ΝΔ, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι έρχεται η ώρα που θα αρχίσει να διευρύνεται αυθαίρετα, με αποφάσεις τρίτων, το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2010 και των επόμενων χρόνων.
Αλλαγή κανόνων
Ένας από τους λόγους για τους οποίους αυξάνεται το έλλειμμα για το 2009 είναι το πέρασμα των επιχορηγήσεων των ταμείων της ΔΕΗ και του ΟΤΕ, συνολικού ποσού 1,6 δισ. ευρώ, στις δαπάνες του προϋπολογισμού. Οι επιχορηγήσεις αυτές αποφασίστηκαν στο πλαίσιο των λεγόμενων μετοχοποιήσεων που έγιναν στα τέλη της δεκαετίας του ’90 προκειμένου να καμφθούν οι αντιδράσεις των εργαζομένων. Από τότε δεν καταγράφονταν πλήρως στον κρατικό προϋπολογισμό, και με την αλλαγή της μεθοδολογίας που επιβάλλουν οι Βρυξέλλες η κυβέρνηση Παπανδρέου θα πρέπει να αποφασίσει σύντομα εάν θα τινάξει στον αέρα το πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθεροποίησης ή θα αφήσει τους συνταξιούχους του ΟΤΕ και της ΔΕΗ χωρίς συντάξεις.
Το έλλειμμα του 2009 διευρύνεται και εξαιτίας της καταγραφής στις δαπάνες ενός ποσού ύψους 400 εκατομμυρίων ευρώ που αναλογεί στις υποχρεώσεις του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων για εφάπαξ που δεν έχουν καταβληθεί. Αυτό σημαίνει ότι το ανάλογο ποσό θα ξεπεράσει το 2010 το 1,5 δισ. ευρώ, εφόσον πολλαπλασιάστηκε ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων που αποφάσισαν φέτος να συνταξιοδοτηθούν, για να προλάβουν δυσάρεστες αλλαγές στο ασφαλιστικό, συνταξιοδοτικό. Η κυβέρνηση Παπανδρέου ετεροχρονίζει την καταβολή του εφάπαξ, οι Βρυξέλλες, όμως, απαιτούν την καταγραφή της δαπάνης τη χρονιά που δημιουργείται η υποχρέωση για το Δημόσιο.
Απώλεια αυτονομίας
Όσους φόρους και να πληρώσουμε, όση ύφεση και να αντέξουμε, όσους νεόφτωχους και να δημιουργήσουμε, άλλοι αποφασίζουν για εμάς ποιο είναι το έλλειμμα, σε ποιο ύψος διαμορφώνεται το χρέος και πόση επιπλέον προσπάθεια πρέπει να καταβάλουμε για να αποφύγουμε τη χρεοκοπία. Το μνημόνιο οδήγησε στην ιρλανδοποίηση της ελληνικής οικονομίας με την έννοια ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αστρονομικές υποχρεώσεις που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε με βάση ένα χρονοδιάγραμμα που είναι στοιχειωδώς συμβατό με τις οικονομικές και κοινωνικές μας ανάγκες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου